Αιολικά


ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΒΟΥΝΟΥ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΒΟΥΝΟΥ

Τα Άγραφα όπως και όλα τα βουνά της Ελλάδας κινδυνεύουν

Εκεί, στις αγέρωχες κορυφές που δεν πάτησαν τα φουσάτα των εχθρών για αιώνες, εκεί όπου βρίσκεται η πηγή της ζωής του τόπου μας και η ομορφιά και οι θρύλοι της μαζί.

Εκεί φτάνει η αστείρευτη πείνα για κέρδη να καταστρέψει στο όνομα της δήθεν πράσινης ανάπτυξης μια από τις πιο παρθένες και αμόλυντες περιοχές της Ευρώπης.

Μέχρι και τις κορυφές των 2000 μέτρων θέλουν να μεταμορφώσουν σε νταμάρια, την πιο ψηλή κορυφή των Αγράφων, την περήφανη Καράβα, το όμορφο Βουτσικάκι,  το άγριο Ντεληδήμι, την εντυπωσιακή Φτέρη, την ανεπανάληπτη Κοιμωμένη… Αυτόν τον τόπο αντί να τον προσεγγίσουν με ευλάβεια θέλουν αν τον ευνουχίσουν. Να μην μπορεί να θρέψει όπως παλιά τον κόσμο της με την παραδοσιακή κτηνοτροφία αλλά και τον μοντέρνο εναλλακτικό τουρισμό. Θέλουν να τον μετατρέψουν σε τσιμενταρισμένο βιομηχανικό τοπίο γιατί αυτό αφήνει κέρδη πολλά στα χέρια των ολίγων, αυτό θα διώξει και τους τελευταίους κατοίκους ώστε να γίνουν κύριοι της γης και του νερού.

Τα Άγραφα είναι βουνά απαράμιλλης ομορφιάς με αλπικές κορυφές και πυκνά παρθένα δάση, βαθιές χαράδρες και ποτάμια, με παράδοση και ιστορία, με κατοίκους αγαθούς και φιλόξενους. Είναι από μόνα τους πλούτος και θα συνεχίσουν να είναι αν δεν μεταμορφωθούν σε κάτι άλλο.

Σήμερα, παγκόσμια μέρα των βουνών και κάθε μέρα, όσοι ζουν και όσοι αγαπούν την ορεινή και όχι μόνο φύση, γιορτάζουμε και συνάμα δίνουμε το παρόν στον αγώνα για την διάσωση της ορεινής Ελλάδας και την προοπτική ανάπτυξης με σεβασμό στην πλάση και τον άνθρωπο.

#save_agrafa

«Να ‘μουν αηδόνι στ’ Άγραφα…», καθιστικό (Αργιθέα Καρδίτσας) – Στέργιος Βλαχογιάννης:

 


Αιολικά πάρκα. του Σταμάτη Σεκλιζιώτη

Mια εξαιρετική ανάρτηση στο Facebook

ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ

ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ “ΤΟΠΙΟΥ”

Μια σειρά από αντιδράσεις, δείχνουν ότι αυτή την σχέση (την ασύμβατη….) μεταξύ Αιολικών πάρκων και Τοπίου Ιδιαίτερου φασικού κάλλους, είναι δύσκολο να την αντιληφθεί ο πολύς κόσμος, ακόμη και κόσμος ο οποίος υποτίθεται ότι αντιλαμβάνεται κάποια πράγματα…
Υπάρχει βέβαια και η μερίδα εκείνη που αντιλαμβάνεται μεν την ύπαρξη του «ασύμβατου» αλλά προτιμά να το αποδέχεται ως αναγκαιότητα στο όνομα της «επένδυσης»…!! (για ευνόητους λόγους)…, κάνοντας όμως χρήση επιχειρημάτων που δεν ευσταθούν και θα ήταν καλύτερα να μην το επιχειρεί.


ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ

Η πίεση είναι μεγάλη μέσω των επιχειρηματικών λόμπι προς την ΕΕ και προς τις Κυβερνήσεις των κρατών μελών, για την προώθηση των ΑΠΕ με αιχμή του δόρατος την Αιολική Ενέργεια σε θάλασσα και στεριά. Μόνο που όλα προωθούνται προτιμησιακά, χωρίς διάκριση και εξαιρετικά επιθετικά εις βάρος του φυσικού χώρου. Δεν είναι όλοι οι Τόποι κατάλληλοι για Αιολικά Πάρκα και αυτό δεν θέλουν να το κατανοήσουν οι επενδυτές ούτε και οι πολιτικές που εφαρμόζονται στην ΕΕ…. Αντίθετα δείχνουν να ευνοούν κάποιες καταστάσεις οι οποίες έχουν την άνεση και τον τρόπο να ασκούν πιέσεις και να επιβάλλουν τις δικές τους “πολιτικές” στην πολιτική…

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΟΙΡΑ,

(ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ……!!!!)

Το πρόβλημα είναι ότι τα κριτήρια χωροθέτησης στον Ευρωπαϊκό χώρο δεν εξυπηρετούν το περιβάλλον, διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, ενώ όπου εφαρμόζονται, εφαρμόζονται ανεπαρκώς ή παραβιάζονται, συχνά εν γνώσει και με την ανοχή των Υπηρεσιών έγκρισης αγνοώντας προκλητικά την παράμετρο Τοπίο (πλην ίσως των Βρετανών και κάποιων ακόμα που θεωρούν το Τοπίο ως αναντικατάστατο “φυσικό πόρο”..). Ως παράδειγμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε για τις επιπτώσεις στο ακουστικό περιβάλλον (ηχητική ρύπανση) π.χ. την επιτρεπόμενη απόσταση ανεμογεννήτριας από κατοικημένη περιοχή η οποία στον ευρωπαϊκό χώρο κυμαίνεται από περίπου 500 μ (… στην Ελλάδα) μέχρι 2 χιλιόμετρα (Νορβηγία…).

Ιδιαίτερα για το Τοπίο, οι αναφορές στις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) οι οποίες συνεχίζουν “σκανδαλωδώς” να εκπονούνται από μελετητές της επιλογής του Επενδυτή, είναι αναφορές «επιφανειακές», σκόπιμα «ελλιπείς», «δευτερεύουσες» έως και «απαρατήρητες» μέσα σε εκατοντάδες σελίδες μελετών περιττού λίπους…. (οι ΜΠΕ, εγκρίνονται «αβασάνιστα» με συνοπτικές διαδικασίες, με κάποιες τυπικές παρατηρήσεις “για τα μάτια” και χωρίς «αυστηρές» αναπροσαρμογές)..

Αυτό συμβαίνει για τρεις λόγους:

(1) επειδή δεν υπάρχουν ή αποφεύγεται να υπάρχουν και να επιβάλλονται Προδιαγραφές & Χωροταξικές απαιτήσεις αξιολόγησης του Τοπίου «υποδοχέα» του Αιολικού Πάρκου (γνωστές ως Landscape Evaluation Studies),

(2) επειδή η μεγαλύτερη ευαισθησία των πολιτών αφορά την αισθητική και την αυθεντικότητα του τοπίου με έντονους τους συναισθηματικούς δεσμούς προς αυτό (π.χ. ελληνικά ορεινά τοπία εξαίρετου φυσικού κάλλους, Εθνικοί Δρυμοί, Βιότοποι, Σπάνιες Κορυφογραμμές «γλυπτά της φύσης» και skylines…, Ιστορικοί τόποι, κλπ), και

3) επενδυτές, μελετητές και χρηματοδότες δύσκολα αποφασίζουν ή μάλλον δεν αποφασίζουν να αναλάβουν το ρίσκο απόρριψης έργων λόγω μη συμβατότητας της επένδυσης με το «Τοπίο υποδοχής»… Στη χώρα μας ποτέ δεν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο….

Ας μην γελιόμαστε, το Τοπίο δεν τους ενδιαφέρει και δεν τους συγκινεί, απλά γιατί δεν υπάρχει επαρκής (έως μηδενική παιδεία) γύρω από το Τοπίο μεγάλης κλίμακας (Natural Landscapes….) στους χώρους εκπαίδευσης, της διοίκησης, των περισσότερων μελετητών και των επενδυτών…..

Σαφώς υπάρχει σύγκρουση μεταξύ φυσικού «χώρου υποδοχής» των Αιολικών Πάρκων και της «Αισθητικής του Τοπίου» η οποία όμως «συνεχής τριβή» για τον Ελληνικό χώρο επιβάλλεται να παραδεχτούμε ότι εμφανίζεται πιο έντονη, πιο συχνή και ιδιαίτερα επικίνδυνη για το φυσικό περιβάλλον του τόπου, όταν οι επενδύσεις του είδους και οι νοοτροπίες τους καταλήγουν να γίνονται όλο και πιο «επιθετικές», λόγω του οικονομικού ενδιαφέροντος, του κατάλληλου ανάγλυφου της χώρας που τις εξυπηρετεί «ανεμολογικά», αλλά και από την άλλη πλευρά (σε αντιπαράθεση) της μεγάλης πυκνότητας και ποικιλότητας τοποθεσιών και οικοσυστημάτων εξαίρετου φυσικού κάλλους και σπανιότητας (η μία κοντά ή δίπλα στην άλλη…), της μεγάλης διασποράς παραδοσιακών οικισμών, αγροκτηνοτροφικών και αγροτουριστικών δραστηριοτήτων και υποδομών αναψυχής.

ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΧΩΡΟΣ

Η Χώρα μας δεν χαρακτηρίζεται από περίσσεια γήινων πόρων και απεριόριστων εκτάσεων ελεύθερων από άλλες οικονομικές δραστηριότητες και από προστατευόμενα τοπία, ώστε να υπάρχει και μπόλικος διαθέσιμος χώρος εγκατάστασης Αιολικών πάρκων, γεγονός που κάνει την σύγκρουση ακόμη πιο αισθητή (έως σκληρή…), την δε ανάγκη για χωροταξική προσέγγιση ακόμα πιο προσεκτική έως ιδιαίτερα αυστηρή. Η σύγκρουση αυτή όσο αφορά την κοινωνία των πολιτών, είναι ήδη εμφανής και δικαιολογημένη. Αντίθετα, η χωροταξική πολιτική και οι μεθοδεύσεις της πολιτείας, αν κρίνει κανείς από τις μαζικές αδειοδοτήσεις Αιολικών Πάρκων σε ευαίσθητες περιοχές και τον τρόπο έγκρισης των μελετών, κρίνονται νεφελώδεις έως περιβαλλοντικά επιζήμιες. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό η διασπορά των Αιολικών πάρκων να γίνεται μέσα από «τυπικές», ελλιπέστατες και κατακριτέες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και προχειρότητες χωροθέτησης.

ΜΕΓΑΛΟΙ ΟΙΚΟΙ, ΙΣΧΥΡΑ ΛΟΜΠΙ….!!!!

Μεταξύ όλων των γνωστών ΑΠΕ δεν είναι τυχαίο που η Αιολική Ενέργεια καταλαμβάνει μερίδιο πάνω από το 50% στον Ευρωπαϊκό χώρο με αυξητική τάση. Από τις 10 κορυφαίες βιομηχανίες Αιολικού Εξοπλισμού παγκοσμίως (ανεμογεννήτριες) οι μισές είναι Γερμανικών συμφερόντων με ναυαρχίδα την Siemens (βλ. Siemens & Gamesa) και την Δανική Vestas η οποία δραστηριοποιείται σε πάνω από 35 χώρες. Ας σημειώσουμε ότι η Siemens παράγει και σε δανικό έδαφος ανταλλακτικά ανεμογεννητριών. Οι υπόλοιπες από τις 10, είναι κυρίως Κινεζικών συμφερόντων και μία Αμερικανική που δραστηριοποιούνται στην Ασία και την Αμερικανική ήπειρο.

Το συνολικό ύψος επένδυσης στην Αιολική Ενέργεια για το 2017 στην Ευρώπη έχει αγγίξει τα 51,2 δις € (Πηγή: WindEurope) και περιλαμβάνει νέες εγκαταστάσεις Αιολικών πάρκων, επαναχρηματοδοτήσεις, συγχωνεύσεις, κλπ. Στον ενεργειακό τομέα πρόκειται για την υπ’ αριθμό ένα επένδυση στον Ευρωπαϊκό χώρο. Σε ότι πάντως αφορά τα νέα Αιολικά πάρκα οι επενδύσεις εμφανίζονται μειωμένες σε σχέση με το 2016 κατά 19%…!!

Το ύψος των επενδύσεων προδίδει και τον χαρακτήρα των πιέσεων προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τους ενδιαφερόμενους οίκους, ενώ τα Ευρωπαϊκά όργανα με τη σειρά τους σύμφωνα με τις πολιτικές που επιβάλλουν, φαίνεται να ενδίδουν στις εν λόγω πιέσεις.

ΜΕΓΑΛΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ…

Για τους παραπάνω λόγους, η προστασία του Τοπίου και ιδιαίτερα του σπάνιου σε αισθητική ποιότητα μοναδικού Ελληνικού Τοπίου γίνεται ακόμα πιο επιτακτική αν και ιδιαίτερα δύσκολη απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους.

Η επανάπαυση των τοπικών κοινωνιών των πολιτών, η μη ευαισθητοποίηση των διοικήσεων Τοπικών και κεντρικής Κυβέρνησης, η απουσία της Επιστημονικής Κοινότητας, η απουσία της εκ θεμελίων μεταρρύθμισης του θεσμικού πλαισίου που διέπει την διαδικασία Προδιαγραφή- Ανεξάρτητος Μελετητής- Μελέτη- Διαβούλευση-Έγκριση-Αποφάσεις Περιβαλλοντικών όρων και η μη επιμόρφωση των Υπηρεσιών ελέγχου, όλο και θα συμβάλλουν στην ήττα και στη συρρίκνωση του φυσικού μας χώρου…

Σ. Σεκλιζιώτης*

*


Νέο ντοκιμαντέρ για τα αιολικά

   Ο Νίκος Ντουρλιός κατάφερε να συνθέσει τις μαγευτικές εικόνες του με αρχειακό υλικό και να μας προσφέρει αυτό το θαυμάσιο ντοκιμαντέρ με θέμα την αλλοίωση της φυσιογνωμίας των βουνών από τα αιολικά λεγόμενα πάρκα.

 

   Το τρέιλερ μας δίνει μια γεύση. μεταξύ των άλλων τα μέλη του ΕΟΣ Καρδίτσας σε ενημερωτική αποστολή πριν πολλά χρόνια, στην πανελλαδική ορειβατική συνάντηση στον Όλυμπο…

Πατήστε ΕΔΩ να δείτε το τρέιλερ


Κατασκήνωση για Ελεύθερα Άγραφα χωρίς αιολικά. Save Agrafa Camp

 

Το Συµβούλιο της Επικρατείας (ΣτΕ) πρόσφατα απέρριψε τις αιτήσεις πολιτών και φορέων για την ακύρωση των αδειών εγκατάστασης των δύο πρώτων αιολικών σταθµών, στα οροπέδια της Νιάλας και του Βοϊδολίβαδου που συνολικά περιλαµβάνουν 40 ανεµογεννήτριες (σε υψόµετρο από 1.500 έως 2.000 µέτρα). Οι ανεµογεννήτριες αυτές αποτελούν τις πρώτες από τις σχεδόν 600 που σχεδιάζεται να εγκατασταθούν στην περιοχή των Αγράφων. Χιλιάδες άλλες έχουν ήδη αδειοδοτηθεί ή είναι σε διαδικασία αδειοδότησης και πρόκειται να καταστρέψουν το μεγαλύτερο μέρος του ορεινού όγκου της Ελλάδος. Παράλληλα, οι αυξανόμενες εξορύξεις υδρογοναθράκων,ακόμα και με την ιδιαίτερα καταστροφική μέθοδο του φράκινγκ, απειλούν μεγάλο μέρος των δασών και των νερών της δυτικής Ελλάδος, ενώ εκατοντάδες φράγματα ετοιμάζονται να σκοτώσουν τα εναπομείναντα ποτάμια.Τεράστιες εκτάσεις παρθένου δάσους θα αφανιστούν για τη διάνοιξη καινούργιων δρόμων για τη μεταφορά των υλικών στις κορυφές, καθώς και για την τοποθέτηση πυλώνων υψηλής τάσης.
Οι κορυφές θα ισοπεδωθούν από τις μπουλντόζες, ώστε να φιλοξενήσουν τις τερατώδεις (ύψους 120 μέτρων) κατασκευές από χάλυβα και μπετό, που θα αφανίσουν μεγάλο μέρος της μοναδικής ορνιθοπανίδας.

Είµαστε αποφασισµένοι να µην επιτρέψουµε να συντελεστεί ένα από τα µεγαλύτερα περιβαλλοντικά εγκλήµατα στη χώρα.

Στοχεύοντας

  • στην ενημέρωση του ντόπιου πληθυσμού, καθώς και την εύρεση κοινών τόπων μαζί του
  • στην επαφή του κόσμου με ένα από τα πιο όμορφα και άγρια δάση, έτσι ώστε αυτός να συνειδητοποιήσει το εύρος της επικείμενης καταστροφής
  • στη ζύμωση και την αλληλεπίδραση ανθρώπων και ιδεών με σκοπό την ματαίωση της καταστροφής τόσο των Αγράφων, όσο και μεγάλου μέρους των βουνών της χώρας, από τα αιολικά εργοστάσια
  • στην υπεράσπιση της υπόθεσης της ελευθερίας των βουνών και του φυσικού κόσμου και τη διασύνδεση με άλλες αγωνιστικές κινητοποιήσεις,

θα βρισκόµαστε στο οροπέδιο Καραµανώλη από τις 19 Ιουλίου µέχρι τη νίκη, την απόρριψη των αδειοδοτήσεων για την εγκατάσταση αιολικών, την ελευθερία των βουνών από τις επενδύσεις.

Σας περιμένουμε στα Άγραφα.

#save_agrafa