Πεζοπορία/Ορειβασία


2η Πανελλήνια ορειβατική συνάντηση φίλων των Αγράφων

Τα Άγραφα, ένα σπάνιας ομορφιάς ορεινό συγκρότημα της νότιας Πίνδου, τόπος μοναδικής, φυσικής, ιστορικής και πολιτιστικής κληρονομιάς, απειλούνται από τα σχέδια για την εγκατάσταση εκατοντάδων ανεμογεννητριών.
 
Τα Άγραφα έχουν χαρακτηριστεί ως περιοχή αιολικής προτεραιότητας και σχεδιάζεται να εγκατασταθούν σε αυτά, ως και 650 ανεμογεννήτριες (!!!) καταλαμβάνοντας το συντριπτικό 90% (!!!) των κορυφών και κορυφογραμμών τους. Οι περισσότερες μάλιστα προβλέπεται να εγκατασταθούν σε ύψος 1600- 1900 μέτρων -θα είναι οι “ψηλότερες” ανεμογεννήτριες της χώρας- σε μια ανόθευτη, προστατευόμενη περιοχή Natura, με την κωδική ονομασία «SPA GR2430002: ΟΡΗ ΑΓΡΑΦΑ» και «SCI GR1410002: ΑΓΡΑΦΑ», με ανυπολόγιστες συνέπειες για το ορεινό φυσικό περιβάλλον!
 
Το ίδιο δυστυχώς πρόβλημα αντιμετωπίζουν όλες σχεδόν οι ορεινές περιοχές της χώρας αλλά και οι νησιωτικές.
Παράλληλα όλες οι δυνατότητες για ήπια τουριστική ανάπτυξη αυτών των «μειονεκτικών» περιοχών ακυρώνονται.
Ο αγώνας για την σωτηρία των Αγράφων βρίσκεται σε σημαντική καμπή. Απέναντι στα αρπαχτικά που βλέπουν στο φυσικό περιβάλλον μόνο άκοπο πλουτισμό, χωρίς καμιά ευαισθησία υποθηκεύοντας τα συμφέροντα των κατοίκων και των μελλοντικών γενεών, ορθώνουμε την φωνή και το ανάστημά μας!
Σε συνέχεια της 1ης Πανελλήνιας Συνάντησης που έγινε πέρσι στο Ορειβατικό Καταφύγιο, σας καλούμε στην 2η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση Φίλων των Αγράφων, σε ένα ορειβατικό – αγωνιστικό τριήμερο, στις 18-19-20 Ιουλίου, που θα γίνει στα Καμάρια Αγράφων, που οργανώνουν ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), Ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγράφων και ο Πεζοπορικός Φυσιοδιφικός Σύλλογος Καρπενησίου, με την υποστήριξη του Δικτύου Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων.
Θα περπατήσουμε σε μέρη μαγικά που κινδυνεύουν, θα γνωριστούμε, θα κουβεντιάσουμε για το μέλλον των βουνών και της άγριας φύσης της χώρας μας, και θα σχεδιάσουμε δράσεις για την προστασία τους.
Θα πραγματοποιηθούν αρκετές δράσεις κατά τη διάρκεια της συνάντησης, όπως ταινίες, παρουσιάσεις, συναυλίες, παιχνίδια, θεατρικά δρώμενα και συνολικά έξι διαφορετικές πεζοπορίες για όλες τις δυνατότητες με διαφορετικούς βαθμούς δυσκολίας, για να μπορούν να συμμετέχουν όλοι (σύντομα θα ανακοινωθεί ενδεικτικό πρόγραμμα).
Επίσης αν υπάρχουν συμμετοχές θα γίνουν και ποδηλατικές διαδρομές.
Οι διανυκτερεύσεις θα γίνουν σε αντίσκηνα. Για όσους δε διαθέτουν αντίσκηνο, θα υπάρχει η δυνατότητα διανυκτέρευσης με υπόστρωμα-υπνόσακο σε στεγασμένο χώρο.
Οι διοργανωτές σύλλογοι θα προσφέρουν δωρεάν πρωινό στους συμμετέχοντες, επίσης θα φροντίσουν για την διατροφή των συμμετεχόντων (καφέδες, ποτά, φαγητά) με ένα μικρό κόστος. Όλα τα έσοδα θα διατεθούν για τα δικαστικά έξοδα του αγώνα (Συμβούλιο της Επικρατείας, δικηγόροι κλπ)
Θα τηρηθούν φυσικά όλα τα υγειονομικά πρωτόκολλα ασφαλείας της πολιτείας, για την αποφυγή διασποράς του κορωνοιού.
Τα Καμάρια είναι ένας κτηνοτροφικός οικισμός στα 1500 μέτρα, ανήκει στον Δήμο Αγράφων, είναι ο ορεινότερος οικισμός της Ευρυτανίας και ένας από τους ορεινότερους της Ελλάαδας. Παλιότερα εδώ έβοσκαν κοπάδια με χιλιάδες γιδοπρόβατα ενώ τα τελευταία χρόνια κατοικείται μόνο τα καλοκαίρια από λίγους Σαρακατσάνους κτηνοτρόφους με λίγα κοπάδια.
Η πρόσβαση στα Καμάρια γίνεται από την πλευρά της Καρδίτσας με την διαδρομή Καρδίτσα-Καστανιά-Πετράλωνα-Καμάρια, (60 χιλιόμετρα, τα τελευταία 13 καλοπατημένος χωματόδρομος) και από την Ευρυτανία με την διαδρομή Καρπενήσι-Κρέντης-Άγραφα-Καμάρια (86 χιλιόμετρα, τα τελευταία 18 καλοπατημένος χωματόδρομος)
Οι ορειβατικοί – πεζοπορικοί σύλλογοι, καλύτερα να αποφύγουν την χρήση λεωφορείου για την μετάβαση τους, επειδή στα τελευταία κομμάτια των δρόμων δεν πηγαίνει λεωφορείο, προτείνουμε να χρησιμοποιήσουν τα ΙΧ τους σε ομάδες των 4 ατόμων, η να κινηθούν με μικρό λεωφορείο 20 θέσεων.
Παρακαλούμε οι δηλώσεις συμμετοχής συλλόγων και ομάδων να γίνουν στο τηλέφωνο 6973695595 ή στο mail: eoskarditsas@yahoo.gr
Τα Άγραφα εκτός του ότι είναι μια από τις τελευταίες παρθένες περιοχές της χώρας, αποτελούν και κοιτίδα ιστορικής και πολιτιστικής μνήμης. Συγκαταλέγονται δε, σύμφωνα με την UNESCO, ανάμεσα στις πέντε καθαρότερες περιοχές του πλανήτη.
Δεν πρέπει να επιτρέψουμε να μετατραπούν σε βιομηχανικό τοπίο.
Μπορούμε ΟΛΟΙ να συμμετάσχουμε σ αυτόν τον ευγενικό αγώνα!

Μικρός κύκλος των Αγράφων

Τριήμερη διάσχιση στα Άγραφα  πραγματοποίησε ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, με συμμετοχή μελών του αλλά και φίλων από Αθήνα, Βόλο, Άρτα, Κέρκυρα και Κάρπαθο.

Απαιτητική διαδρομή, με εμπνευστή και αρχηγό τον πρόεδρο του συλλόγου Παντελή Μανώλη, για όσους είμασταν τυχεροί  που συμμετείχαμε, όπου για τρεις μέρες απολαύσαμε εικόνες και μυρωδιές γεμάτες Άγραφα.

Ξεκινήσαμε το Σάββατο πρωί από το Ορειβατικό καταφύγιο Αγράφων, ανεβήκαμε στην κορυφή Τέμπλα, παρακάμψαμε το Βουτσικάκι, περάσαμε από  Παλιομάντρι κατεβήκαμε στο  Πετρίλο, ανεβήκαμε στους Βασιλάδες, την περισσότερη μέρα υπό σιγανή αλλά συνεχή βροχή και καταλήξαμε στον οικισμό Καραμπέικα, όπου μας περίμενε ο Στέλιος Καραμπάς με την οικογένεια του, του οποίου η εξαιρετική Αγραφιώτικη φιλοξενία  θα μας μείνει αξέχαστη.

Την Κυριακή ο καιρός καθάρισε, ανεβήκαμε στις Κοκινόλακκες, παρακάμψαμε την κορυφή Τσμι, ανεβήκαμε σε ανώνυμη κορυφή (1811 μέτρα), συνεχίσαμε με μια ομάδα να ανεβαίνει στο Ντεληδήμι (2163 μέτρα), οι υπόλοιποι το παρακάμπτουμε από δεξιά και ξαναβρισκόμαστε στο διάσελο ανάμεσα στο Ντεληδήμι και στην απότομο και απρόσιτο Σαλλαγιάννη με τις εντυπωσιακές κορφές του. Συνεχίζουμε με μια από τις πιο απότομες και επίπονες καταβάσεις των Ελληνικών βουνών, περνάμε από τον εγκαταλειμμένο οικισμό Σφρι, το επίσης εγκαταλειμμένο Ασπρόρεμα (εκτός της οικογένειας της Μαρίας Ζαρκαδούλα), και καταλήγουμε στο ομώνυμο ρέμα, όπου σχεδόν όλοι αψηφώντας τα παγωμένα νερά βουτάμε για ένα σύντομο αναζωογονητικό μπάνιο. Συνεχίζουμε για άλλες δυο ώρες σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά και όμορφα μονοπάτια της Ελλάδας, σε πολλά σημεία σκαμμένο στο βράχο αλλά και με εξαιρετική τοιχοποιία στα απότομα μέρη του. Δυστυχώς η εγκατάλειψη από την πολιτεία είναι εμφανής και απογοητευτική για το μέλλον του μονοπατιού. Φτάνουμε επιτέλους μετά από 14 ώρες στα Επινιανά, οριακά πριν νυχτώσει. Στήσιμο σκηνών και άπειρες μπύρες για να καλύψουμε τους χαμένους ηλεκτρολύτες.

Την Δευτέρα το πρωί προωθούμαστε με αγροτικά στα Άγραφα και ανεβαίνουμε ένα επίσης πολύ όμορφο και εντυπωσιακό μονοπάτι που καταλήγει στο οροπέδιο της Νιάλας, με πολλά μέρη σκαμμένα στο βράχο και καλντερίμι, στην παλιά στράτα, από τα χωριά των Αγράφων, στα χωριά της Νευρόπολης και στον κάμπο. Φωτογραφίες και περισυλλογή στο μνημείο για τα γεγονότα της Νιάλας και η ομάδα πάλι χωρίζει με μερικούς να ανεβαίνουν στις δίδυμες κορυφές του Καταραχιά (2003 μέτρα) και οι υπόλοιποι συνεχίζουμε τον βαρετό χωματόδρομο, ο οποίος κατέστρεψε το μονοπάτι αφού πάτησε πάνω σ αυτό και φτάνουμε στην βάση της κορυφής Μπορλέρο (2017 μέτρα). Φυσικά κανείς δεν είχε διάθεση να το ανέβει, αφού η κούραση αρχίζει να μας καταβάλλει όλους, κατεβαίνουμε στην λάκκα Οσμάν, ανεβαίνουμε στο δάσος οξυάς, περνάμε από την εντυπωσιακή Πόρτα Αγράφων (ένα πέρασμα ανάμεσα σε τεράστιους βράχινους σχηματισμούς) κάνουμε μια τελευταία στάση για καφέ στον Ελατάκο, στο φιλόξενο αυτοδιαχειριζόμενο καταφύγιο του ΕΟΣΚ και καταλήγουμε μετά από τρεις κοπιαστικές μέρες στο Μελίσσι, στον κεντρικό δρόμο κοντά στο Μπελοκομίτη, κουρασμένοι αλλά συνάμα και χαρούμενοι ολοκληρώνοντας ένα φιλόδοξο σχέδιο ενός ’’μικρού’’ κύκλου των Αγράφων, αφιερωμένο στις προσπάθειες για την προστασία  τους από τις ’’πράσινες’’ καταστροφικές επενδύσεις.

Για τους λάτρεις της στατιστικής τα GPS έδειξαν:

Σάββατο, 18 χλμ, άνοδος 1062, κάθοδος 1444 μέτρα

Κυριακή, 26 χλμ, άνοδος 2158, κάθοδος 2370 μέτρα

Δευτέρα, 23 χλμ, άνοδος 1991, κάθοδος 1890 μέτρα

Συνολικά 67 χιλιόμετρα πεζοπορία, με 5201 μέτρα ανάβαση και 5704 μέτρα κατάβαση.

Μένουμε σε αναμονή για του χρόνου, για την επόμενη διάσχιση των Αγράφων, ίσως για περισσότερες μέρες.

Για να δείτε φωτογραφίες από την δράση αυτή ανατρέξτε εδώ

 


Διήμερο εθελοντικής δράσης στο ορειβατικό καταφύγιο ”Ελατάκος”από τον ΕΟΣΚ

Ένα ακόμα διήμερο εθελοντικής δράσης οργάνωσε ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), Σαββατοκύριακο 16-17 Μάη, αυτή τη φορά στο ορειβατικό καταφύγιο ”Ελατάκος” στην λίμνη Πλαστήρα, με 22 εθελοντές μέλη του.
Ο ΕΟΣΚ που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει υπό την προστασία του το εγκαταλειμμένο για χρόνια καταφύγιο, με πολλή εθελοντική εργασία (αλλά και έξοδα), έχει καταφέρει να το αναστήσει, κάνοντας πολλές λειτουργικές παρεμβάσεις, και να το κάνει αγαπημένο μέρος για πολλούς φίλους των Αγράφων που το επισκέπτονται.
Όπως κάθε χρόνο ο ΕΟΣΚ αφιερώνει ένα διήμερο ή τριήμερο του Μαΐου στην συντήρηση του καταφυγίου και του μονοπατιού που οδηγεί σ αυτό.


Το Σάββατο με δυο ομάδες εργασίας, έγινε καθαρισμός και συντήρηση του μονοπατιού Κ1, στο τμήμα από Μελίσσι μέχρι το καταφύγιο, το οποίο από πρόσφατες εργασίες υλοτόμησης είχε κλείσει σε πολλά σημεία, ενώ την Κυριακή συνεχίστηκαν οι εργασίες καθαρισμού του μονοπατιού μέχρι την Πόρτα Αγράφων, καθώς και εργασίες συντήρησης του καταφυγίου, ενώ τοποθετήθηκε και καινούργια σόμπα.
Φυσικά δεν έλειψαν και οι αναβάσεις στις κορυφές Πετσαλούδα, Σουφλιστάρα και Μπορλέρο για χαλάρωση.
Οι διανυκτερεύσεις έγιναν σε αντίσκηνα ενώ τηρήθηκαν όλα τα μέτρα ασφαλείας και φυσικά το βράδυ του Σαββάτου έγινε το καθιερωμένο τσιμπούσι με πολλά κοψίδια, κρασί και τσίπουρο Αγράφων αλλά και Αγραφιώτικους χορούς.
Ο ΕΟΣΚ ευχαριστεί όλους τους εθελοντές για την αδιάκοπη προσφορά τους καθώς και τους χορηγούς για τα υλικά που διέθεσαν.
Επόμενες δράσεις του συλλόγου είναι την Κυριακή 24 Μάη κατάβαση του φαραγγιού Καλυψώ (canyoning) στον Κίσσαβο και την Κυριακή 31 Μάη ανάβαση στην κορυφή Μάρτσα των Αγράφων.
Περισσότερες πληροφορίες για τη δράση του ΕΟΣΚ στα τηλέφωνα: 6973695595 – 6974110853, στο www:eoskarditsas.gr και για ηλεκτρονική επικοινωνία στο e-mail : eoskarditsas@yahoo.gr


Μιχάλης Τσουκιάς, ο πρωτοπόρος των βουνών

Ο Μιχάλης Τσουκιάς, που «έφυγε» την Τρίτη το πρωί για την πιο ψηλή κορυφή, προσβεβλημένος από τον κορονοιό, δεν ήταν απλώς ένας από τους πρώτους Έλληνες ορειβάτες. Ήταν θεμελιωτής του ορειβατικού εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα και πρωτοπόρος των υπαίθριων δραστηριοτήτων, δημιουργώντας με τον φίλο και σχοινοσύντροφό του Χρήστο Λάμπρη την Trekking Hellas. «Ήταν δάσκαλός μου τη δεκαετία του ’80, όταν ξεκίνησα ορειβασία. Εκείνος μου έβαλε την ιδέα να ζω από αυτό που αγαπάω και εκείνος δημιούργησε το εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να μπορέσουμε όλοι να γίνουμε επαγγελματίες. Δυστυχώς, δεν πρόλαβα να του πω ευχαριστώ», λέει ο αναρριχητής Άρης Θεοδωρόπουλος. «Χάρη στο δικό του όραμα εξελίχθηκαν τα ορειβατικά πράγματα στην Ελλάδα», λέει ο οδηγός βουνού Μιχάλης Βασιλείου. «Η Trekking ήταν τόσο τολμηρό εγχείρημα. Το έκανε από το μηδέν, όταν στην Ελλάδα δεν ήταν καν ιδέα. Και στο ελληνικό Camel Trophy που διοργάνωνε, μπροστά ήταν».

Θυμάμαι πόσο είχα εντυπωσιαστεί σε μια κουβέντα μας. Ντόμπρος, μιλούσε έξω από τα δόντια: για την οικογένεια που με την υπερπροστασία της αποξενώνει τα παιδιά από τη φύση, για τον τύπο μάνας που θεωρεί τη λάσπη βρομιά, για το κράτος που δεν καλλιεργεί το σχετικό κλίμα στα σχολεία. Υπέρμαχος της ζωής στη φύση –ο ίδιος ζούσε στο Κοτύλιο Αρκαδίας–, ήθελε να διαπλάσει φυσιολατρικές συνειδήσεις και ως πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων Υπαίθριων Δραστηριοτήτων δρομολογούσε σχετικές δράσεις.

Ο πολύπειρος ορειβάτης είχε στο ενεργητικό του πλήθος αποστολών ως αρχηγός, με κορυφαία την πρώτη ελληνική αποστολή στα Ιμαλάια, το 1985, όπου σκοτώθηκαν δύο σύντροφοί του, ενώ ο ίδιος κατάφερε να σώσει έναν, τον Χρήστο Λάμπρη. Άλλοι θυμούνται το 1989, τις δοκιμαστικές καταβάσεις στο ποτάμι του Νέστου με φουσκωτό θαλάσσης, άλλοι τις πρωτιές που έφερε στην Ελλάδα. Ο Μιχάλης Βασιλείου, πάλι, θυμάται: «Ήταν και μαέστρος στον πάγο και καλός άνθρωπος. Έξω καρδιά και με λεπτό χιούμορ. Ήταν της περιπέτειας. Ό,τι κι αν συνέβαινε, δεν έχανε το κουράγιο του. Απίστευτα γερός και ανθεκτικός. Δεν καταλάβαινε απο κακουχίες. Πάντα με σοφία και σεβασμό προς τη φύση. Κι ό,τι έκανε το έκανε καλά. Μέχρι που τον είχα πετύχει μια μέρα να ’χει λύσει τη μηχανή από ένα Land Rover και να την περιεργάζεται – την ξανάδεσε και όλα καλά. Τι Αμαζόνιους, τι Ανταρκτικές. Δεν μούχλιαζε με τίποτα. Από αυτόν δεν το περιμέναμε να φύγει έτσι».

ΟΛΓΑ ΧΑΡΑΜΗ


Ανάβαση στο Matterhorn

 

Ανάβαση στο Matterhorn Ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας, σας καλεί στην παρουσίαση της ανάβασης στην κορυφή Matterhorn (4478 μέτρα) αλλά και σε άλλες 4 κορυφές, πάνω από 4000 μέτρα, στις Ιταλικές Άλπεις, την Πέμπτη 5 Μάρτη, στις 7 το απόγευμα στο Παυσίλυπο. Θα γίνει παρουσίαση του χρονικού της ανάβασης καθώς και προβολή φωτογραφιών και βίντεο από το δύσκολο εγχείρημα, από τους πρωταγωνιστές της ανάβασης, Πέτρο Τόλια, μέλος του ΕΟΣΚ και Νίκο Κρούπη, φίλο και υποστηρικτή του συλλόγου.

Η εντυπωσιακά απότομη μορφή του Matterhorn αποτελεί την απόλυτη έννοια του βουνού, καθώς αποτέλεσε το σύμβολο του απροσπέλαστου για πολλές δεκαετίες. Το χαρακτηριστικό του είναι ότι όλες του οι πλευρές και οι ράχες του είναι απότομες. Η μορφολογία και η γεωλογία της κορυφής την κάνει δύσκολη και απρόσιτη. Ακόμα και η πιο εύκολη διαδρομή ανάβασης, από την ράχη Horli, από της Ελβετική πλευρά, απαιτεί 1200 υψομετρικά μέτρα αναρρίχησης, οι φίλοι μας όμως προτίμησαν την πιο δύσκολη και απαιτητική διαδρομή, με ανάβαση από την ιταλική πλευρά, σκαρφαλώνοντας τη ράχη Lion. Πέμπτη 5 Μάρτη, στις 7 το απόγευμα στο Παυσίλυπο, στην Καρδίτσα Διοργάνωση :Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ)


Εφαρμογή για κινητά από την topoGuide, χάρτης Λίμνης Πλαστήρα

Από την topoGuide τα μονοπάτια των βουνών γύρω από την λίμνη Πλαστήρα στα κινητά σας!

Εύκολη εφαρμογή σε πολύ χαμηλή τιμή που μετατρέπει το κινητό σας σε συσκευή gps. Η διαδρομή και πλήθος πληροφοριών τρέχουν στην οθόνη σας την ώρα που περπατάτε.

 

Ελπίζουμε σύντομα να εμπλουτιστεί με ακόμη περισσότερες διαδρομές των Αγράφων!

δείτε την εφαρμογή ΕΔΩ


Χειμερινή ανάβαση μελών του ΕΟΣ Καρδίτσας στην «Πλάκα» των Τζουμέρκων σε υψόμετρο 2364μ.

 

Τα Αθαμανικά όρη ή Τζουμέρκα είναι ένας εντυπωσιακός ορεινός όγκος της Ηπείρου, τμήμα της Πίνδου, που αναπτύσσεται στους νομούς Τρικάλων, Άρτας και Ιωαννίνων. Το Βόρειο τμήμα τους είναι το συγκρότημα της Κακαρδίτσας, με την ομώνυμη ψηλότερη κορυφή του συγκροτήματος σε υψομ. 2,429μ ενώ το νότιο τμήμα τους, που χωρίζεται από το Μελισσουργιώτικο ρέμα έχει ψηλότερη κορυφή το Καταφίδι [2,393μ] και δεύτερη ψηλότερη την Πλάκα με 2,364μ.

Το νότιο Τμήμα είναι ένας εντυπωσιακός απόκρημνος όγκος, με δύσκολες προσβάσεις, λόγω του απότομου αναγλύφου.

Κάθε ορειβάτης έχει προτιμήσεις και αγάπες. Η ορειβατική «αγάπη» της παρέας μας είναι τα Τζουμέρκα. Μεγάλο ρόλο σε αυτό έχει παίξει πέραν της αναμφισβήτητης, ιδιαίτερης ομορφιάς του ορεινού τοπίου και η σχέση μας με τα παιδιά του εξαιρετικού καταφυγίου Μελισσουργών και τον διαχειριστή Φώτη Δελημήτρο, σε τέτοιο σημείο που να το θεωρούμε δεύτερο σπίτι μας και να το επισκεπτόμαστε αρκετές φορές, όλες τις εποχές του χρόνου, τόσο για ορειβασία όσο και για Canyoning.

Η Πλάκα ήταν μια κορυφή που πάντα είχαμε υπόψη, αλλά συνεχώς την αφήναμε. Πρόκειται για μια τεχνική ανάβαση, ιδιαίτερα τον χειμώνα εφόσον η πρόσβαση στο διάσελο πριν την κορυφή γίνεται από ένα λούκι με κλίση μεγαλύτερη των 50 μοιρών κατά σημεία. Επιπλέον απαιτεί πολύωρη ανάβαση αρκετών χιλιομέτρων από όπου και να την προσεγγίσεις και με μεγάλη υψομετρική ανάβαση. Αυτοί είναι και  οι λόγοι που δεν είναι από τις πλέον επισκέψιμες κορυφές του συγκροτήματος παρά την εντυπωσιακή όψη της.
Φέτος η παρέα μας θεώρησε ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για την Πλάκα. Πήραμε τις πληροφορίες μας και εκτιμήσαμε πως με το χιόνι που έριξε και τις χαμηλες θερμοκρασιες των προηγούμενων ημερών, δημιουργήθηκαν συνθήκες σχετικά ικανοποιητικές για να επιχειρήσουμε μια χειμερινή ανάβαση. Το βράδυ της Παρασκευής 31-1-2020, φτάσαμε στο καταφύγιο όπου μας υποδέχτηκε ο φίλος Φώτης και τακτοποιηθήκαμε.

Την επόμενη μέρα στις 07:00 ήμασταν στο μονοπάτι για το Αγκάθι που βρίσκεται και η ονομαστή πηγή. Από το Αγκάθι ξεκίνησε ο ανήφορος και σε 1:30 ώρα ήμασταν στην βάση μιας ανηφορικής ράμπας με κλίση περίπου 40 μοιρών. Εκεί βάλαμε τα κραμπόν, φορέσαμε κράνη, τα πιολέ στα χέρια και ξεκινήσαμε την άνοδο. Σε μια ώρα ήμασταν στον Μέγα Λάκκο, ένα πλάτωμα στα 1800μ. Τραβερσάραμε νοτιοδυτικά τον Μέγα Λάκκο και σε λίγο φτάσαμε στην βάση από το μεγάλο λούκι, με κλίση 50 μοιρών που σε οδηγεί σαν ‘’ασανσέρ’’ από τα 1800μ στο διάσελο της Πλάκας στα 2150μ, πάνω από το οροπέδιο της Μπρέσενας. Η κοπιαστική ανάβαση με τα κραμπόν και τα πιολέ μας πήρε περίπου 1:30 ώρα, αλλα μόλις πατήσαμε στο διάσελο μας κόπηκε η ανάσα από την θέα. Αφού ξεκουραστήκαμε λίγο συνεχίσαμε να διασχίζουμε την κορυφογραμμή  και μέσα σε 45 λεπτά φτάσαμε στην κορυφή Πλάκα.

Η θέα ήταν μαγευτική, και τι δεν βλέπαμε! Στο νότο το θρυλικό οροπέδιο της Μπρέσενας, το Σχισμένο Λιθάρι και το Καταφίδι, η ψηλότερη κορυφή του νότιου συγκροτήματος και ο ποταμός Άραχθος να φιδογυρίζει μέχρι τον Αμβρακικό που λαμπύριζε στο βάθος. Βόρεια η επιβλητική Στρογγούλα, πάνω από την Πράμαντα και η θρυλική Ρόκα, ονομαστες κορυφές των Τζουμέρκων. Πιο ανατολικα ο Λάκμος και ο επιβλητικός όγκος της Κακαρδίτσας με όλες τις κορυφές ορατές, Καταραχιάς, Τσούμα Πλαστάρι, Χίλια Εξήντα, Ρουίστα και πιο νότια ο Κρυάκουρας πάνω από τα Θεοδώριανα. Στο βάθος στον βορρά η λίμνη των Ιωαννίνων και η πόλη και γυρω της τα βουνά Τόμαρος, και Μιτσικέλι. Φαινόταν ολοκάθαρα ο Σμόλικας με τις Μόσιες της Σαμαρίνας,  η Τύμφη και η Νεμέρτσικα. 

Όλη η μαγεία και η ομορφιά της Πίνδου μπροστά στα μάτια μας. Αφού απολαύσαμε την θέα, συνεχίσαμε με βαριά καρδιά επειδή ο χρόνος πίεζε, την πορεία στην κορυφογραμμή της Πλάκας κατευθυνόμενοι νότια μέχρι που φτάσαμε στο χείλος ενός απότομου λουκιού που σε οδηγεί με βόρεια πλέον διεύθυνση στην μικρή κοιλάδα ανάμεσα στα Κελάρια και τα Κομμένα. Αρχίσαμε να κατηφορίζουμε στην χιονισμένη κοιλάδα η οποία σε οδηγεί καρφί στο Μπαλτινέσι στις στάνες. Εκεί βγάλαμε τα κραμπόν και συνεχίσαμε για λίγο στον δασικό δρόμο μέχρι την βάση της Καστανιάς, την οποία και τραβερσάραμε και κατηφορίζοντας βγήκαμε ξανά στο Αγκάθι και από εκεί πίσω στο καταφύγιο, ανάβοντας τους φακούς μας στο τελευταίο χιλιόμετρο αφού είχε αρχίσει να νυχτώνει.

Ήταν μια ιδιαίτερα απαιτητική, χειμερινή διαδρομή, που δεν απευθύνεται σε όλους, σε ένα πανέμορφο και άγριο ορεινό τοπίο. Μας πήρε συνολικά κάτι παραπάνω από 11 ώρες, διανύοντας 18 χιλιόμετρα και 1500 μέτρα θετικής υψομετρικής ανάβασης και φυσικά άλλα τόσα κατάβασης. Φυσικά ανανεώσαμε το ραντεβού για ακόμα μια φορά μας με τα Τζουμέρκα, εφόσον έχουμε ακόμα υπόψη μας πολλές αναβάσεις στην περιοχή που θέλουμε να κάνουμε.  Την ομάδα του ΕΟΣ Καρδίτσας αποτελούσαν οι: Μιχάλης Γκαραγκάνης, Αποστόλης Μπρακατσούλας, Δημήτρης Ρίνης και ο Αποστόλης Κηρύκος.