Τριήμερη διάσχιση στα Άγραφα πραγματοποίησε ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), το τριήμερο του Αγίου Πνεύματος, με συμμετοχή μελών του αλλά και φίλων από Αθήνα, Βόλο, Άρτα, Κέρκυρα και Κάρπαθο.
Απαιτητική διαδρομή, με εμπνευστή και αρχηγό τον πρόεδρο του συλλόγου Παντελή Μανώλη, για όσους είμασταν τυχεροί που συμμετείχαμε, όπου για τρεις μέρες απολαύσαμε εικόνες και μυρωδιές γεμάτες Άγραφα.
Ξεκινήσαμε το Σάββατο πρωί από το Ορειβατικό καταφύγιο Αγράφων, ανεβήκαμε στην κορυφή Τέμπλα, παρακάμψαμε το Βουτσικάκι, περάσαμε από Παλιομάντρι κατεβήκαμε στο Πετρίλο, ανεβήκαμε στους Βασιλάδες, την περισσότερη μέρα υπό σιγανή αλλά συνεχή βροχή και καταλήξαμε στον οικισμό Καραμπέικα, όπου μας περίμενε ο Στέλιος Καραμπάς με την οικογένεια του, του οποίου η εξαιρετική Αγραφιώτικη φιλοξενία θα μας μείνει αξέχαστη.
Την Κυριακή ο καιρός καθάρισε, ανεβήκαμε στις Κοκινόλακκες, παρακάμψαμε την κορυφή Τσμι, ανεβήκαμε σε ανώνυμη κορυφή (1811 μέτρα), συνεχίσαμε με μια ομάδα να ανεβαίνει στο Ντεληδήμι (2163 μέτρα), οι υπόλοιποι το παρακάμπτουμε από δεξιά και ξαναβρισκόμαστε στο διάσελο ανάμεσα στο Ντεληδήμι και στην απότομο και απρόσιτο Σαλλαγιάννη με τις εντυπωσιακές κορφές του. Συνεχίζουμε με μια από τις πιο απότομες και επίπονες καταβάσεις των Ελληνικών βουνών, περνάμε από τον εγκαταλειμμένο οικισμό Σφρι, το επίσης εγκαταλειμμένο Ασπρόρεμα (εκτός της οικογένειας της Μαρίας Ζαρκαδούλα), και καταλήγουμε στο ομώνυμο ρέμα, όπου σχεδόν όλοι αψηφώντας τα παγωμένα νερά βουτάμε για ένα σύντομο αναζωογονητικό μπάνιο. Συνεχίζουμε για άλλες δυο ώρες σε ένα από τα πιο εντυπωσιακά και όμορφα μονοπάτια της Ελλάδας, σε πολλά σημεία σκαμμένο στο βράχο αλλά και με εξαιρετική τοιχοποιία στα απότομα μέρη του. Δυστυχώς η εγκατάλειψη από την πολιτεία είναι εμφανής και απογοητευτική για το μέλλον του μονοπατιού. Φτάνουμε επιτέλους μετά από 14 ώρες στα Επινιανά, οριακά πριν νυχτώσει. Στήσιμο σκηνών και άπειρες μπύρες για να καλύψουμε τους χαμένους ηλεκτρολύτες.
Την Δευτέρα το πρωί προωθούμαστε με αγροτικά στα Άγραφα και ανεβαίνουμε ένα επίσης πολύ όμορφο και εντυπωσιακό μονοπάτι που καταλήγει στο οροπέδιο της Νιάλας, με πολλά μέρη σκαμμένα στο βράχο και καλντερίμι, στην παλιά στράτα, από τα χωριά των Αγράφων, στα χωριά της Νευρόπολης και στον κάμπο. Φωτογραφίες και περισυλλογή στο μνημείο για τα γεγονότα της Νιάλας και η ομάδα πάλι χωρίζει με μερικούς να ανεβαίνουν στις δίδυμες κορυφές του Καταραχιά (2003 μέτρα) και οι υπόλοιποι συνεχίζουμε τον βαρετό χωματόδρομο, ο οποίος κατέστρεψε το μονοπάτι αφού πάτησε πάνω σ αυτό και φτάνουμε στην βάση της κορυφής Μπορλέρο (2017 μέτρα). Φυσικά κανείς δεν είχε διάθεση να το ανέβει, αφού η κούραση αρχίζει να μας καταβάλλει όλους, κατεβαίνουμε στην λάκκα Οσμάν, ανεβαίνουμε στο δάσος οξυάς, περνάμε από την εντυπωσιακή Πόρτα Αγράφων (ένα πέρασμα ανάμεσα σε τεράστιους βράχινους σχηματισμούς) κάνουμε μια τελευταία στάση για καφέ στον Ελατάκο, στο φιλόξενο αυτοδιαχειριζόμενο καταφύγιο του ΕΟΣΚ και καταλήγουμε μετά από τρεις κοπιαστικές μέρες στο Μελίσσι, στον κεντρικό δρόμο κοντά στο Μπελοκομίτη, κουρασμένοι αλλά συνάμα και χαρούμενοι ολοκληρώνοντας ένα φιλόδοξο σχέδιο ενός ’’μικρού’’ κύκλου των Αγράφων, αφιερωμένο στις προσπάθειες για την προστασία τους από τις ’’πράσινες’’ καταστροφικές επενδύσεις.
Για τους λάτρεις της στατιστικής τα GPS έδειξαν:
Σάββατο, 18 χλμ, άνοδος 1062, κάθοδος 1444 μέτρα
Κυριακή, 26 χλμ, άνοδος 2158, κάθοδος 2370 μέτρα
Δευτέρα, 23 χλμ, άνοδος 1991, κάθοδος 1890 μέτρα
Συνολικά 67 χιλιόμετρα πεζοπορία, με 5201 μέτρα ανάβαση και 5704 μέτρα κατάβαση.
Μένουμε σε αναμονή για του χρόνου, για την επόμενη διάσχιση των Αγράφων, ίσως για περισσότερες μέρες.
Για να δείτε φωτογραφίες από την δράση αυτή ανατρέξτε εδώ
Ένα ακόμα διήμερο εθελοντικής δράσης οργάνωσε ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), Σαββατοκύριακο 16-17 Μάη, αυτή τη φορά στο ορειβατικό καταφύγιο ”Ελατάκος” στην λίμνη Πλαστήρα, με 22 εθελοντές μέλη του.
Ο ΕΟΣΚ που τα τελευταία χρόνια έχει πάρει υπό την προστασία του το εγκαταλειμμένο για χρόνια καταφύγιο, με πολλή εθελοντική εργασία (αλλά και έξοδα), έχει καταφέρει να το αναστήσει, κάνοντας πολλές λειτουργικές παρεμβάσεις, και να το κάνει αγαπημένο μέρος για πολλούς φίλους των Αγράφων που το επισκέπτονται.
Όπως κάθε χρόνο ο ΕΟΣΚ αφιερώνει ένα διήμερο ή τριήμερο του Μαΐου στην συντήρηση του καταφυγίου και του μονοπατιού που οδηγεί σ αυτό.
Το Σάββατο με δυο ομάδες εργασίας, έγινε καθαρισμός και συντήρηση του μονοπατιού Κ1, στο τμήμα από Μελίσσι μέχρι το καταφύγιο, το οποίο από πρόσφατες εργασίες υλοτόμησης είχε κλείσει σε πολλά σημεία, ενώ την Κυριακή συνεχίστηκαν οι εργασίες καθαρισμού του μονοπατιού μέχρι την Πόρτα Αγράφων, καθώς και εργασίες συντήρησης του καταφυγίου, ενώ τοποθετήθηκε και καινούργια σόμπα.
Φυσικά δεν έλειψαν και οι αναβάσεις στις κορυφές Πετσαλούδα, Σουφλιστάρα και Μπορλέρο για χαλάρωση.
Οι διανυκτερεύσεις έγιναν σε αντίσκηνα ενώ τηρήθηκαν όλα τα μέτρα ασφαλείας και φυσικά το βράδυ του Σαββάτου έγινε το καθιερωμένο τσιμπούσι με πολλά κοψίδια, κρασί και τσίπουρο Αγράφων αλλά και Αγραφιώτικους χορούς.
Ο ΕΟΣΚ ευχαριστεί όλους τους εθελοντές για την αδιάκοπη προσφορά τους καθώς και τους χορηγούς για τα υλικά που διέθεσαν.
Επόμενες δράσεις του συλλόγου είναι την Κυριακή 24 Μάη κατάβαση του φαραγγιού Καλυψώ (canyoning) στον Κίσσαβο και την Κυριακή 31 Μάη ανάβαση στην κορυφή Μάρτσα των Αγράφων.
Περισσότερες πληροφορίες για τη δράση του ΕΟΣΚ στα τηλέφωνα: 6973695595 – 6974110853, στο www:eoskarditsas.gr και για ηλεκτρονική επικοινωνία στο e-mail : eoskarditsas@yahoo.gr
Πάνω από πενήντα συλλογικότητες, μεταξύ αυτών και ο ΕΟΣΚ σας καλούμε να υπογράψετε ενάντια στο νέο περιβαλλοντοκτόνο νομοσχέδιο που προωθεί το ΥΠΕΝ, εν μέσω πανδημίας και με ανεπαρκέστατη διαβούλευση.
Υπογράφουμε και το διαδίδουμε με κάθε μέσο, η συγκυρία είναι ιδιαίτερα κρίσιμη.
Σας περιμένουμε όλους, σε αυτόν τον αγώνα δεν περισσεύει κανένας.
Αυτά τα βουνά θέλουν να καταστρέψουν στο όνομα της” πράσινης αναπτυξης”. Ο ΕΟΣ Καρδίτσας συμμετέχει ενεργά στο κίνημα #save_agrfa.
Δείτε επίσης ” Δικτυο φορέων και πολιτών για την προστασία τωνΑγραφων“
Ο Μιχάλης Τσουκιάς, που «έφυγε» την Τρίτη το πρωί για την πιο ψηλή κορυφή, προσβεβλημένος από τον κορονοιό, δεν ήταν απλώς ένας από τους πρώτους Έλληνες ορειβάτες. Ήταν θεμελιωτής του ορειβατικού εκπαιδευτικού συστήματος στην Ελλάδα και πρωτοπόρος των υπαίθριων δραστηριοτήτων, δημιουργώντας με τον φίλο και σχοινοσύντροφό του Χρήστο Λάμπρη την Trekking Hellas. «Ήταν δάσκαλός μου τη δεκαετία του ’80, όταν ξεκίνησα ορειβασία. Εκείνος μου έβαλε την ιδέα να ζω από αυτό που αγαπάω και εκείνος δημιούργησε το εκπαιδευτικό σύστημα, ώστε να μπορέσουμε όλοι να γίνουμε επαγγελματίες. Δυστυχώς, δεν πρόλαβα να του πω ευχαριστώ», λέει ο αναρριχητής Άρης Θεοδωρόπουλος. «Χάρη στο δικό του όραμα εξελίχθηκαν τα ορειβατικά πράγματα στην Ελλάδα», λέει ο οδηγός βουνού Μιχάλης Βασιλείου. «Η Trekking ήταν τόσο τολμηρό εγχείρημα. Το έκανε από το μηδέν, όταν στην Ελλάδα δεν ήταν καν ιδέα. Και στο ελληνικό Camel Trophy που διοργάνωνε, μπροστά ήταν».
Θυμάμαι πόσο είχα εντυπωσιαστεί σε μια κουβέντα μας. Ντόμπρος, μιλούσε έξω από τα δόντια: για την οικογένεια που με την υπερπροστασία της αποξενώνει τα παιδιά από τη φύση, για τον τύπο μάνας που θεωρεί τη λάσπη βρομιά, για το κράτος που δεν καλλιεργεί το σχετικό κλίμα στα σχολεία. Υπέρμαχος της ζωής στη φύση –ο ίδιος ζούσε στο Κοτύλιο Αρκαδίας–, ήθελε να διαπλάσει φυσιολατρικές συνειδήσεις και ως πρόεδρος του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων Υπαίθριων Δραστηριοτήτων δρομολογούσε σχετικές δράσεις.
Ο πολύπειρος ορειβάτης είχε στο ενεργητικό του πλήθος αποστολών ως αρχηγός, με κορυφαία την πρώτη ελληνική αποστολή στα Ιμαλάια, το 1985, όπου σκοτώθηκαν δύο σύντροφοί του, ενώ ο ίδιος κατάφερε να σώσει έναν, τον Χρήστο Λάμπρη. Άλλοι θυμούνται το 1989, τις δοκιμαστικές καταβάσεις στο ποτάμι του Νέστου με φουσκωτό θαλάσσης, άλλοι τις πρωτιές που έφερε στην Ελλάδα. Ο Μιχάλης Βασιλείου, πάλι, θυμάται: «Ήταν και μαέστρος στον πάγο και καλός άνθρωπος. Έξω καρδιά και με λεπτό χιούμορ. Ήταν της περιπέτειας. Ό,τι κι αν συνέβαινε, δεν έχανε το κουράγιο του. Απίστευτα γερός και ανθεκτικός. Δεν καταλάβαινε απο κακουχίες. Πάντα με σοφία και σεβασμό προς τη φύση. Κι ό,τι έκανε το έκανε καλά. Μέχρι που τον είχα πετύχει μια μέρα να ’χει λύσει τη μηχανή από ένα Land Rover και να την περιεργάζεται – την ξανάδεσε και όλα καλά. Τι Αμαζόνιους, τι Ανταρκτικές. Δεν μούχλιαζε με τίποτα. Από αυτόν δεν το περιμέναμε να φύγει έτσι».
Επιτελους η ταινία του Antonios Sykaris και του Mike ειναι διαθέσιμη στο youtube!!!
Το Σαββατοκύριακο 7-8 Μαρτίου ομάδα μελών του ΕΟΣ Καρδίτσας και φίλοι του συλλόγου πραγματοποίησαν μια διήμερη κυκλική «διάσχιση» του όρους Κόζιακα. Ο Κόζιακας ή αλλιως Κερκέτιο όρος είναι τμήμα της Νότιας Πίνδου και είναι ένας χαρακτηριστικό ορεινό τείχος που δεσπόζει πάνω από τον κάμπο των Τρικάλων. Η ψηλότερη κορυφή του είναι η Αστραπή ή Χατζηπέτρος με υψόμετρο 1901μ. Η ομάδα πραγματοποίησε μια κυκλική διαδρομή που αποτελούσε μια παραλλαγή του πολύ γνωστού ορεινού αγώνα Koziakas Mountain Race. Αυτή η διαδρομή είναι από τις αγαπημένες της παρέας και προσφέρει το πλεονέκτημα ότι δεν βλέπεις μόνος την γνωστή δυτική πλευρά του βουνού προς το Περτούλι αλλά και την άγνωστη ανατολική πλευρά του βουνού προς την μεριά των Τρικάλων.
Η αναχώρηση έγινε από Ελάτη Τρικάλων και την θέση «Κανάβια» σε υψόμετρο 900 μέτρων. Το μονοπάτι περνά την Αγία Τριάδα και κινείται ανηφορικά βόρεια, τμηματικά σε υφιστάμενο χωματόδρομο μέχρι τον φράχτη που σηματοδοτεί το όριο του Πανεπιστημιακού δάσους Περτουλίου. Εκεί ακολουθήσαμε την δεξιά διακλάδωση που οδηγεί μέσω του πιο σύντομου αλλά πολύ πιο ανηφορικού μονοπατιού στο διάσελο της Ορνοφωλιάς. Από εκεί κατηφορίσαμε λίγο και βρεθήκαμε στο Καταφύγιο Κόζιακα στην θέση «Μπακόλα» όπου μας περίμενε ο διαχειριστής του καταφυγίου ο Περικλής με την γυναίκα του την Κατερίνα. Αφού απολαύσαμε την ωραία φιλοξενία του καταφυγίου, αναχωρήσαμε την επόμενη μέρα για το δεύτερο τμήμα της διαδρομής και την επιστροφή μας. Λόγω του πολύ δυνατού αέρα τραβερσάραμε λίγο χαμηλότερα την κορυφή και αρχίσαμε να κατηφορίζουμε προς το πασίγνωστο «Τρύπιο Λιθάρι» ένα χαρακτηριστικό τοπόσημο του βουνού, μια τρύπα στο βράχινο όγκο, που οδηγεί μέσω ενός κατηφορικού μονοπατιού στο χωριό Κόρη και αποτελεί ένα από τα λίγα περάσματα του βουνού προς τα ανατολικά.
Αφού θαυμάσαμε το τοπίο και βγάλαμε τις απαραίτητες φωτογραφίες αφήσαμε το Τρύπιο Λιθάρι και με νότια πλέον διεύθυνση κατευθυνθήκαμε στις κρυμμένες κοιλάδες της Ανατολικής πλευράς του Κόζιακα, τις «Χούνες», ένα άγριο τοπίο εκπληκτικής ομορφιάς. Αφού βγήκαμε από τις κοιλάδες και ακολουθώντας τμηματικά έναν δασικό δρόμο βρεθήκαμε στην θέση «Κώστα» πάνω από την Ελάτη που είναι η διασταύρωση για την πασίγνωστη Σπηλιά του Μπέη. Εμείς συνεχίσαμε προς την Ελάτη και στην συνέχεια μέσω του πολύ απότομου κατηφορικού μονοπατιού της Τσουκνιδούλας βρεθήκαμε στον χωματόδρομο που οδηγούσε με βόρεια διεύθυνση προς την Αγία Τριάδα πάνω από τα Κανάβια όπου και επιστρέψαμε στο αρχικό σημείο εκκίνησης και στα αυτοκίνητα μας. Η συνολική μας διαδρομή ήταν σχεδόν 21 χιλιόμετρα με 1500 μέτρα θετικής υψομετρικής ανάβασης.
Ένα από τα μεγαλύτερα ερωτήματα όταν ετοιμαζόμαστε για μια ορειβατική εξόρμηση είναι τι καιρό θα κάνει. Είμαστε τυχεροί που τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί πολλοί ιστότοποι με ικανοποιητική πρόβλεψη.
Σχεδόν όλοι οι ιστότοποι έχουν παραπομπή σε πρόγνωση καιρού. Στον ιστότοπο του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Καρδίτσας θα βρείτε πρόγνωση καιρού για διάφορα μέρη του νομού Καρδίτσας όπως για παράδειγμα της κορυφής Καράβα ΕΔΩ. Πρόκειται για παραπομπή στον έγκυρο ιστότοπο freemeteo.gr .
Υπάρχουν και πιο εξειδικευμένοι ιστότοποι για τα βουνά όπου μπορούμε να αντλήσουμε περισσότερες πληροφορίες. Για παράδειγμα στον ιστότοπο mountain-forecast.com βλέπουμε την θερμοκρασία σε διάφορα υψόμετρα.
Λίγα λόγια για τον καιρό
Γενικά λέμε καιρό μιας περιοχής την κατάσταση της ατμόσφαιρας σε μια συγκεκριμένη περιοχή κατά μια χρονική περίοδο. Ο καιρός μεταβάλλεται συνεχώς με το χρόνο σε κάθε τόπο. Η πίεση, η θερμοκρασία και η κίνηση της ατμόσφαιρας μεταβάλλονται συνεχώς με το χρόνο όσο και με τον χώρο.
Η πρόγνωση καιρού
Η πρόγνωση του καιρού έχει βασική σημασία για τις δραστηριότητες του ανθρώπου. Αυτή γίνεται είτε με συγκέντρωση μετρήσεων και την επεξεργασία τους μέσω υπολογιστών είτε εμπειρικά από παρατηρήσεις πολλών ετών. Οι μετρήσεις γίνονται για την κατανόηση της κυκλοφορίας της ατμόσφαιρας που είναι απαραίτητες για την πρόβλεψη το καιρού, σε μικρό και μεγάλο ύψος από το έδαφος. Τέτοιες μετρήσεις, σε μικρό ύψος, συνήθως γίνονται με την χρήση οργάνων που αποτελούν μέρος αυτόνομων μετεωρολογικών σταθμών. Με την συλλογή και επεξεργασία αυτών των μετρήσεων είναι δυνατή η πρόβλεψη των καιρικών συνθηκών σε κάποιο μέρος. Ένας μετεωρολογικός σταθμός μπορεί να περιλαμβάνει όργανα μετρήσεως για το πρόσφατο και προηγούμενο καιρό, όπως, ταχύτητας και κατεύθυνσης ανέμου, ποσότητας, τύπου , ύψους και κατεύθυνσης κίνησης νεφών, ορατότητας, μεγίστης και ελαχίστης θερμοκρασίας του αέρα, υγρασίας, ποσότητας βροχής και ατμοσφαιρικής πίεσης.
Οι μετρήσεις στην ανώτερη ατμόσφαιρα γίνονται με την βοήθεια ραντάρ, ραδιοβολίδων, μετεωρολογικών πυραύλων, αεροσκαφών και δορυφόρων.
Η αναγνώριση της μορφής των νεφών βασίζεται σε εικόνες που περιέχει ο Παγκόσμιος Άτλας Νεφών.
Γενικές παρατηρήσεις Βαρόμετρο:
– αν το βαρόμετρο πέφτει, περιμένουμε κακοκαιρία,
– αν το βαρόμετρο ανεβαίνει, περιμένουμε βελτίωση του καιρού,
– όταν το βαρόμετρο μεταβάλλεται, είτε προς τα πάνω είτε προς τα κάτω, σημαίνει άστατο καιρό,
– όταν το βαρόμετρο παραμένει σταθερό, σημαίνει εξακολούθηση του ίδιου καιρού.
Πρόγνωση καιρού με παρατηρήσεις
– είναι άσπρος και θαμπός περιμένουμε βροχή και σκοτεινό καιρό
– δύει και ακτινοβολεί δια μέσου των νεφών, περιμένουμε άνεμο και κακοκαιρία.
– δύει πίσω από παχιά νέφη και ο ορίζοντας προς την ανατολή έχει μπρούτζινο χρώμα περιμένουμε βροχή.
– είναι κοκκινωπός ή χλωμός κατά την ανατολή του, περιμένουμε κακοκαιρία.
– ο ήλιος περιβάλλεται από φωτεινούς δακτυλίους περιμένουμε βροχή ή άνεμο.
– κατά την πανσέληνο ανατέλλει με κόκκινο χρώμα περιμένουμε κακοκαιρία.
– φέγγει αμυδρά και οι κεραίες της δεν είναι ευκρινείς περιμένουμε βροχή.
– κατά την πανσέληνο ή το πρώτο τέταρτο λάμπει περιμένουμε καλοκαιρία.
– κατά τα τέταρτά της είναι όρθια περιμένουμε καλοκαιρία. (η πληροφορία αυτή ελέγχεται)
– κατά τα τέταρτά της είναι πλάγια περιμένουμε κακοκαιρία. (η πληροφορία αυτή ελέγχεται)
– η σελήνη περιβάλλεται από φωτεινούς δακτυλίους περιμένουμε βροχή ή άνεμο.
Άνεμοι
Βροχή
Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε την πρόγνωση του καιρού σε δραστηριότητες όπως η ορειβασία. Με την χρήση των κινητών τηλεφώνων είναι πια πολύ εύκολο και ανά πάσα στιγμή μπορούμε να ανατρέξουμε στις αναγκαίες πληροφορίες.
Καλές αναβάσεις λοιπόν!
Από την topoGuide τα μονοπάτια των βουνών γύρω από την λίμνη Πλαστήρα στα κινητά σας!
Εύκολη εφαρμογή σε πολύ χαμηλή τιμή που μετατρέπει το κινητό σας σε συσκευή gps. Η διαδρομή και πλήθος πληροφοριών τρέχουν στην οθόνη σας την ώρα που περπατάτε.
Ελπίζουμε σύντομα να εμπλουτιστεί με ακόμη περισσότερες διαδρομές των Αγράφων!
δείτε την εφαρμογή ΕΔΩ
Το Σάββατο 15 Φεβρουαρίου μαζί με τους φίλους μας από το χωριό Μεσενικόλα έγινε καθαρισμός του μονοπατιού στο Κρυόρεμα. Η άριστη διαμόρφωση του μονοπατιού έγινε το 2012 με δωρεά του Μεσενικολίτη Κωνσταντίνου Κάτσιανου. Μεταξύ των συμμετεχόντων και ο δήμαρχος Λίμνης Πλαστήρα, Παναγιώτης Νάνος. πραγματοποιήθηκε καθαρισμός από φερτές ύλες, πεσμένα φύλλα και κλαδιά και… λίγα σκουπίδια.
Πρόκειται για ένα μονοπάτι με πάμπολλα ξύλινα γεφυράκια που φιδοσέρνει στις όχθες κατάφυτου με πλατάνια ρέματος. Η αφετηρία είναι λίγο έξω από το χωριό, κοντά στην είσοδο του χώρου όπου κάθε χρόνο γίνεται η γιορτή κρασιού. Το μονοπάτι καταλήγει στο κάτω μέρος του χωριού στο καλντερίμι που κατέβαινε από το χωριό για την πόλη της Καρδίτσας. Ακολουθώντας το ανηφορικά μπορούμε να κάνουμε την διαδρομή κυκλική ώστε να καταλήξουμε ξανά στο κέντρο του χωριού. Θα χρειαστούμε συνολικά είκοσι λεπτά περπάτημα για τα περίπου 800 μέτρα της διαδρομής που αποτελεί τμήμα του μονοπατιού “ Β7 “.
Στις 15 Μαρτίου θα περπατήσουμε όλη την διαδρομή του μονοπατιού “Β7” από Μορφοβούνι (Βουνέσι), Άγιο Αθανάσιο, κορυφή Γαζή (964μ.), διάσελο, εξωκκλήσια Παναγίας και Αγίου Δημητρίου, Κρυόρεμα και κατάληξη τον Μεσενικόλα.
Δείτε φωτογραφίες ΕΔΩ
Τα Αθαμανικά όρη ή Τζουμέρκα είναι ένας εντυπωσιακός ορεινός όγκος της Ηπείρου, τμήμα της Πίνδου, που αναπτύσσεται στους νομούς Τρικάλων, Άρτας και Ιωαννίνων. Το Βόρειο τμήμα τους είναι το συγκρότημα της Κακαρδίτσας, με την ομώνυμη ψηλότερη κορυφή του συγκροτήματος σε υψομ. 2,429μ ενώ το νότιο τμήμα τους, που χωρίζεται από το Μελισσουργιώτικο ρέμα έχει ψηλότερη κορυφή το Καταφίδι [2,393μ] και δεύτερη ψηλότερη την Πλάκα με 2,364μ.
Το νότιο Τμήμα είναι ένας εντυπωσιακός απόκρημνος όγκος, με δύσκολες προσβάσεις, λόγω του απότομου αναγλύφου.
Κάθε ορειβάτης έχει προτιμήσεις και αγάπες. Η ορειβατική «αγάπη» της παρέας μας είναι τα Τζουμέρκα. Μεγάλο ρόλο σε αυτό έχει παίξει πέραν της αναμφισβήτητης, ιδιαίτερης ομορφιάς του ορεινού τοπίου και η σχέση μας με τα παιδιά του εξαιρετικού καταφυγίου Μελισσουργών και τον διαχειριστή Φώτη Δελημήτρο, σε τέτοιο σημείο που να το θεωρούμε δεύτερο σπίτι μας και να το επισκεπτόμαστε αρκετές φορές, όλες τις εποχές του χρόνου, τόσο για ορειβασία όσο και για Canyoning.
Η Πλάκα ήταν μια κορυφή που πάντα είχαμε υπόψη, αλλά συνεχώς την αφήναμε. Πρόκειται για μια τεχνική ανάβαση, ιδιαίτερα τον χειμώνα εφόσον η πρόσβαση στο διάσελο πριν την κορυφή γίνεται από ένα λούκι με κλίση μεγαλύτερη των 50 μοιρών κατά σημεία. Επιπλέον απαιτεί πολύωρη ανάβαση αρκετών χιλιομέτρων από όπου και να την προσεγγίσεις και με μεγάλη υψομετρική ανάβαση. Αυτοί είναι και οι λόγοι που δεν είναι από τις πλέον επισκέψιμες κορυφές του συγκροτήματος παρά την εντυπωσιακή όψη της.
Φέτος η παρέα μας θεώρησε ότι έφτασε το πλήρωμα του χρόνου για την Πλάκα. Πήραμε τις πληροφορίες μας και εκτιμήσαμε πως με το χιόνι που έριξε και τις χαμηλες θερμοκρασιες των προηγούμενων ημερών, δημιουργήθηκαν συνθήκες σχετικά ικανοποιητικές για να επιχειρήσουμε μια χειμερινή ανάβαση. Το βράδυ της Παρασκευής 31-1-2020, φτάσαμε στο καταφύγιο όπου μας υποδέχτηκε ο φίλος Φώτης και τακτοποιηθήκαμε.
Την επόμενη μέρα στις 07:00 ήμασταν στο μονοπάτι για το Αγκάθι που βρίσκεται και η ονομαστή πηγή. Από το Αγκάθι ξεκίνησε ο ανήφορος και σε 1:30 ώρα ήμασταν στην βάση μιας ανηφορικής ράμπας με κλίση περίπου 40 μοιρών. Εκεί βάλαμε τα κραμπόν, φορέσαμε κράνη, τα πιολέ στα χέρια και ξεκινήσαμε την άνοδο. Σε μια ώρα ήμασταν στον Μέγα Λάκκο, ένα πλάτωμα στα 1800μ. Τραβερσάραμε νοτιοδυτικά τον Μέγα Λάκκο και σε λίγο φτάσαμε στην βάση από το μεγάλο λούκι, με κλίση 50 μοιρών που σε οδηγεί σαν ‘’ασανσέρ’’ από τα 1800μ στο διάσελο της Πλάκας στα 2150μ, πάνω από το οροπέδιο της Μπρέσενας. Η κοπιαστική ανάβαση με τα κραμπόν και τα πιολέ μας πήρε περίπου 1:30 ώρα, αλλα μόλις πατήσαμε στο διάσελο μας κόπηκε η ανάσα από την θέα. Αφού ξεκουραστήκαμε λίγο συνεχίσαμε να διασχίζουμε την κορυφογραμμή και μέσα σε 45 λεπτά φτάσαμε στην κορυφή Πλάκα.
Η θέα ήταν μαγευτική, και τι δεν βλέπαμε! Στο νότο το θρυλικό οροπέδιο της Μπρέσενας, το Σχισμένο Λιθάρι και το Καταφίδι, η ψηλότερη κορυφή του νότιου συγκροτήματος και ο ποταμός Άραχθος να φιδογυρίζει μέχρι τον Αμβρακικό που λαμπύριζε στο βάθος. Βόρεια η επιβλητική Στρογγούλα, πάνω από την Πράμαντα και η θρυλική Ρόκα, ονομαστες κορυφές των Τζουμέρκων. Πιο ανατολικα ο Λάκμος και ο επιβλητικός όγκος της Κακαρδίτσας με όλες τις κορυφές ορατές, Καταραχιάς, Τσούμα Πλαστάρι, Χίλια Εξήντα, Ρουίστα και πιο νότια ο Κρυάκουρας πάνω από τα Θεοδώριανα. Στο βάθος στον βορρά η λίμνη των Ιωαννίνων και η πόλη και γυρω της τα βουνά Τόμαρος, και Μιτσικέλι. Φαινόταν ολοκάθαρα ο Σμόλικας με τις Μόσιες της Σαμαρίνας, η Τύμφη και η Νεμέρτσικα.
Όλη η μαγεία και η ομορφιά της Πίνδου μπροστά στα μάτια μας. Αφού απολαύσαμε την θέα, συνεχίσαμε με βαριά καρδιά επειδή ο χρόνος πίεζε, την πορεία στην κορυφογραμμή της Πλάκας κατευθυνόμενοι νότια μέχρι που φτάσαμε στο χείλος ενός απότομου λουκιού που σε οδηγεί με βόρεια πλέον διεύθυνση στην μικρή κοιλάδα ανάμεσα στα Κελάρια και τα Κομμένα. Αρχίσαμε να κατηφορίζουμε στην χιονισμένη κοιλάδα η οποία σε οδηγεί καρφί στο Μπαλτινέσι στις στάνες. Εκεί βγάλαμε τα κραμπόν και συνεχίσαμε για λίγο στον δασικό δρόμο μέχρι την βάση της Καστανιάς, την οποία και τραβερσάραμε και κατηφορίζοντας βγήκαμε ξανά στο Αγκάθι και από εκεί πίσω στο καταφύγιο, ανάβοντας τους φακούς μας στο τελευταίο χιλιόμετρο αφού είχε αρχίσει να νυχτώνει.
Ήταν μια ιδιαίτερα απαιτητική, χειμερινή διαδρομή, που δεν απευθύνεται σε όλους, σε ένα πανέμορφο και άγριο ορεινό τοπίο. Μας πήρε συνολικά κάτι παραπάνω από 11 ώρες, διανύοντας 18 χιλιόμετρα και 1500 μέτρα θετικής υψομετρικής ανάβασης και φυσικά άλλα τόσα κατάβασης. Φυσικά ανανεώσαμε το ραντεβού για ακόμα μια φορά μας με τα Τζουμέρκα, εφόσον έχουμε ακόμα υπόψη μας πολλές αναβάσεις στην περιοχή που θέλουμε να κάνουμε. Την ομάδα του ΕΟΣ Καρδίτσας αποτελούσαν οι: Μιχάλης Γκαραγκάνης, Αποστόλης Μπρακατσούλας, Δημήτρης Ρίνης και ο Αποστόλης Κηρύκος.
Ο Νίκος Ντουρλιός κατάφερε να συνθέσει τις μαγευτικές εικόνες του με αρχειακό υλικό και να μας προσφέρει αυτό το θαυμάσιο ντοκιμαντέρ με θέμα την αλλοίωση της φυσιογνωμίας των βουνών από τα αιολικά λεγόμενα πάρκα.
Το τρέιλερ μας δίνει μια γεύση. μεταξύ των άλλων τα μέλη του ΕΟΣ Καρδίτσας σε ενημερωτική αποστολή πριν πολλά χρόνια, στην πανελλαδική ορειβατική συνάντηση στον Όλυμπο…
Πατήστε ΕΔΩ να δείτε το τρέιλερ