Πολύκαρπος Γκίτσας


Η “άλλη” ανάπτυξη που θέλουμε για τα Άγραφα

Άρθρο του προέδρου του ΕΟΣΚ Παντελή Μανώλη.

Τα τελευταία χρόνια, όπως όλη η ορεινή Ελλάδα, έτσι και στα Άγραφα υπάρχει μια μεγάλη πληθυσμιακή συρρίκνωση, συνέπεια της ανυπαρξίας πολιτικής διατήρησης και ανάπτυξης της ορεινής κοινωνίας από την πολιτεία. Έτσι βλέπουμε εγκαταλελειμμένα σχεδόν χωριά, με κατοίκους κυρίως υπερήλικες, χωρίς σχολεία, χωρίς νέους ανθρώπους που θα ήθελαν να ζήσουν στον τόπο τους, αλλά δεν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις.
Και δεν φτάνει όλη αυτή η εγκατάλειψη από την πολιτεία, τελευταία δέχονται μια βάναυση επίθεση από τους επενδυτές της λεγόμενης «πράσινης» ανάπτυξης.

Άδειες ξεφυτρώνουν καθημερινά, για αιολικά στα βουνά μας, για φωτοβολταϊκάστα στα λιβάδια μας και μικρά υδροηλεκτρικά σε όλα τα ποτάμια μας και όλοι αυτοί μας υπόσχονται την πολυπόθητη ανάπτυξη!!!
Αλλά για ποια ανάπτυξη μιλάμε, όταν θα έχουν ισοπεδωθεί τα βουνά μας, θα έχουν ρημάξει τα βοσκοτόπια μας, θα έχουν ξεραθεί τα ποτάμια και τα ρέματά μας, όταν θα έχει αλλάξει μορφή αυτή η σπάνια άγρια ομορφιά των κορυφογραμμών, των αλπικών λιβαδιών, της αέναης κίνησης των νερών και των άγριων πουλιών και θα έχει καταστραφεί ανεπανόρθωτα η βιοποικιλότητα;

Όλοι εμείς που αγαπάμε τα Άγραφα, που ζούμε σ’ αυτά, που αναπνέουμε τον αέρα τους, κάπως αλλιώς την φανταζόμαστε αυτήν την περιβόητη ανάπτυξη, που πολλοί την ευαγγελίζονται αλλά λίγοι την πιστεύουν…
Ονειρευόμαστε μια άλλου είδους ανάπτυξη, όπου τον πρώτο λόγο θα τον έχει ο απέραντος σεβασμός σε αυτόν τον τόπο, σε όλες τις μορφές ζωής, στο φυσικό περιβάλλον και στην βιοποικιλότητα.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι, υπάρχει αυτή η πρόταση; Είναι ρεαλιστική;

Πιστεύουμε ότι είναι απόλυτα εφικτή, αρκεί να υπάρχει η βούληση και οι κατάλληλες συνέργειες. Θεωρούμε ότι ο συνδυασμός δράσεων είναι ο πυλώνας της ήπιας ανάπτυξης, ίσως ο μοναδικός, των ορεινών περιοχών. Είναι η διατήρηση και η επαναφορά των παραδοσιακών ασχολιών της υπαίθρου, γεωργία, κτηνοτροφία, μελισσοκομία, δενδροκομία, κ.τ.λ. σε συνδυασμό με τον ήπιο (ή εναλλακτικό, όπως συνηθίζεται να λέγεται τελευταία) τουρισμό.
Στα Άγραφα έχουμε ένα από τα πέντε καθαρότερα οικοσυστήματα του πλανήτη, σύμφωνα με την UNESCO, ένα υπέροχο δασωμένο τοπίο στα χαμηλά, απόκρημνες χαράδρες, κόψεις και απότομα βουνά στα ψηλά, έχουμε τέσσερις λίμνες, έχουμε τρία μεγάλα ποτάμια και δεκάδες μικρότερα, έχουμε ιαματικές πηγές και κυρίως έχουμε ένα brandname που λέγεται Άγραφα, που περιμένει να το αξιοποιήσουμε με ήπιους τρόπους προς όφελος της τοπικής κοινωνίας.

Σε πολλές από τις «μειονεκτικές» περιοχές όπως είναι τα Άγραφα, αυτός ο συνδυασμός των παραδοσιακών ασχολιών με τον εναλλακτικό τουρισμό, μπορεί να αναδειχτεί σε κύρια οικονομική δύναμη και να άρει την οικονομική και κοινωνική απομόνωση. Με τον κατάλληλο προγραμματισμό είναι δυνατό να αποτελέσει βασικό παράγοντα περιφερειακής ανάπτυξης, χωρίς επιπτώσεις στην φυσική και πολιτιστική ταυτότητα. Είναι ίσως ο μοναδικός τρόπος αντιστροφής της πληθυσμιακής συρρίκνωσης και της μείωσης της οικονομικής δραστηριότητας για κάποιες περιοχές του ορεινού όγκου. Μια τέτοια προοπτική δίνει ευκαιρίες για απασχόληση μέσα από μια αειφόρο εκμετάλλευση ήδη υπαρχόντων φυσικών πόρων, με χαμηλό κόστος δημιουργίας και συντήρησης των υποδομών.

Είναι σε όλους μας γνωστό, ότι αυτό το μοντέλο ανάπτυξης ακολουθείται ήδη με πολύ μεγάλη επιτυχία από πολλές χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο (ακόμα και από την Αλβανία). Η περιοχή των Αγράφων, συγκεντρώνει όλες τις δυνατότητες για την προοπτική οικοτουριστικής ανάπτυξης επειδή προσφέρει άφθονες δυνατότητες συντήρησης μονοπατιών και δημιουργίας οικοτουριστικών εγκαταστάσεων για την προσέλκυση επισκεπτών. Η πανίδα και η χλωρίδα υπάρχουν σε μεγάλη ποσότητα και ποικιλία. Η περιοχή διαθέτει πλούσια ιστορική και πολιτιστική παράδοση, αλλά και αξιόλογες παλιές υποδομές, όπως γεφύρια, καλντερίμια, μοναστήρια, ερείπια οικισμών κ.τ.λ..
Ειδικότερα τα Άγραφα προσφέρονται μεταξύ άλλων, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, για:

  • Περιπατητική περιήγηση μικρών ομάδων, για παρατήρηση πανίδας και χλωρίδας και άλλων αξιοθέατων.
  • Πεζοπορία στο ορεινό περιβάλλον.
  • Ορειβασία, σε όλο το ορεινό ανάγλυφο, σε κορυφές, ορθοπλαγιές, φαράγγια, παγωμένα πεδία.
  • Πολυήμερες πεζοπορικές διασχίσεις (Trekking), τα Άγραφα είναι ιδανική περιοχή γι’ αυτή τη δράση.
  • Τεχνική αναρρίχηση, σκαρφάλωμα σε απότομα βράχια με τεχνικά μέσα.
  • Κατάβαση φαραγγιών με χρήση σχοινιών και τεχνικών μέσων (Canyoning)
  • Διάσχιση ποταμών(Rivertrekking).
  • Διασχίσεις ποταμών με σκάφη (Rafting-kayak).
  • Ορεινή ποδηλασία, σε εκατοντάδες χιλιόμετρα δασικών δρόμων.
  • Άλλες μορφές εναλλακτικών δράσεων με έμφαση στο υγρό στοιχείο, όπως υδροποδήλατο, κανό, βαρκάδα στις λίμνες.

Οι παραπάνω μορφές δραστηριοτήτων ελκύουν όλο και περισσότερους νέους και μεγαλύτερους σε ηλικία αλλά και πολλούς ξένους επισκέπτες, που μπορεί να είναι αυτόνομοι, μέλη μικρών ομάδων ή παρέες, αλλά και μεγαλύτερων, όπως Φυσιολατρικοί και Ορειβατικοί Σύλλογοι.

Επειδή η φύση του εγχειρήματος δεν υπακούει σε διοικητικά όρια και διαχωρισμούς, είναι αναγκαίος ο συντονισμόςτων ενεργειών μεταξύ της κεντρικής διοίκησης, της τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης, αλλά και συνεργασία με τους τοπικούς φορείς, συλλόγους και επιχειρηματίες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή.
Και φυσικά απαραίτητη προϋπόθεση για να πετύχουν όλες αυτές οι δράσεις, είναι να προστατεύουμε διαχρονικά, ως κόρη οφθαλμού, το ορεινό περιβάλλον από όλους τους πιθανούς κινδύνους, όπως πυρκαγιές, σκουπίδια, λατομεία, λαθροϋλοτομίες, παράνομο κυνήγι, άχρηστους δρόμους στα δάση και στην αλπική ζώνη, υδροηλεκτρικά στα ποτάμια και στα ρέματα και κυρίως ανεμογεννήτριες σε κορυφογραμμές και περιοχές υψηλού κάλλους.
Αυτή είναι η άλλη ανάπτυξη, που ονειρευόμαστε για τα Άγραφα…

* Ο Παντελής Μανώλης είναι πρόεδρος του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Καρδίτσας.


Aνάβαση στο Τσμι (1911μ.)

Aνάβαση στο Τσμι (1911μ.),26 Σεπτεμβρίου 2021. Είναι η ανατολική απόληξη του Ντελεδημιού, μια κορυφή που μοιάζει από μόνη της ξεχωριστό βουνό. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν μέλη του ΕΟΣ Καρδίτσας, του ΟΠΟ Πύλης και κάτοικοι της περιοχής. Ο Πετριλιώτης Στέλιος Καραμπάς μας υποδέχτηκε στην αφετηρία του μονοπατιού για την διατήρηση του οποίου η συμβολή του μαζί και των συγχωριανών του είναι σημαντική.

Το μονοπάτι αρχικά ανηφορίζει έντονα και περνάμε από την βρύση “Τσιτές” που πρόσφατα συντηρήθηκε για να δροσίζει τους περαστικούς. Συνεχίζοντας, μπαίνουμε σε ένα εντυπωσιακό ελατόδασος μέχρι το αλπικό τμήμα. Έπειτα ακολουθώντας τις πλαγιές και την κορυφογραμμή η ματιά ανοίγει προς όλες τις κατευθύνσεις του ορίζοντα και μαγεύεται από την θάλασσα των βουνών τριγύρω. Αντικρύζουμε με δέος το Ντεληδήμι στα δυτικά, βόρεια την περήφανη Καράβα, η πιο ψηλή κορυφή των Αγράφων, ανατολικά το επιβλητικό Βουτσικάκι και νοτιότερα τα αμέτρητα βουνά των Ανατολικών και Δυτικών Αγράφων. Στον ορίζοντα διακρίνονται  τα βουνά της βόρειας Πίνδου από τη μια και της Στερεάς από την άλλη. Ο τελικός κώνος της κορυφής του Τσμι είναι η τελευταία πρόκληση και η στάση στην κορυφή ξεκουράζει και ταξιδεύει το νου.

Μέρος της διαδρομής, από τους Βασιλάδες Πετρίλου ως το διάσελο Τσιούτες, είναι τμήμα του πολυήμερου “Μονοπατιού των Προσκυνητών – στα χνάρια του Κοσμά του Αιτωλού”, “Agrafa Pilgrims Way”, μήκους 40 χλμ, που ενώνει τις δυο σημαντικότερες μονές των Θεσσαλικών Αγράφων, την ΙΜ Παναγίας Πελεκητής με την ΙΜ Παναγίας Σπηλαιώτισσας.

 


Πεζοπορία εις μνήμην του συνορειβάτη Δημήτρη Κουσιά, από τον Ορειβατικό Σύλλογο Καρδίτσας

Αφήνοντας την άνοιξη του εγκλεισμού και των περιορισμών στην εποχή covid19, ξεκινήσαμε το καλοκαίρι με ελεύθερες μετακινήσεις και διάθεση για δράση, όπως  τα πρώτα χρόνια λειτουργίας του ΕΟΣΚ όταν μια ελπιδοφόρα αρχή μιας χούφτας ανθρώπων με αγάπη για το βουνό, τη φύση και το περιβάλλον, ξεκινάει ένα νέο ταξίδι.

Κυριακή 6 Ιουνίου, μια μέρα μετά τη παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, συνεχίζουμε το πρόγραμμά μας, αυτό που χρόνια τώρα κάνουμε με πλήρη επίγνωση της αποστολής μας.  Επαφή με τη φύση και αγώνας για τη προστασίας της. Συντήρηση μονοπατιών, καθαρισμούς δασών, δενδροφυτεύσεις, λειτουργία ομάδας δασοπροστασίας και βέβαια εκατοντάδες εκδηλώσεις, δράσεις και  παρεμβάσεις για το βουνό, την φύση το περιβάλλον και την προστασία του.

Μικρή λίμνη – Πορτίτσα – Μοσχάτο ήταν η διαδρομή και τερματισμός στη μικρή λίμνη. Διαδρομή για όλες της ηλικίες κοντά στη πόλη για όλες της ώρες και τις μέρες του χρόνου. Περνώντας μέσα από το εργαστήριο της φύσης, από απόλυτα σκιερά σημεία, από ρυάκια, ποταμάκια, περπατώντας στο καλντερίμι της Πορτίτσας που χρειάζεται καθαρισμό κυρίως και συντήρηση, από τη πεζογέφυρα του αγωγού του ΥΗΣ Ν Πλαστήρα και στην συνέχεια στο Μοσχάτο, για μια στάση στη τελευταία του κατοικία του φίλου μας  συνορειβάτη Δημήτρη Κουσιά που μας άφησε πριν λίγες μέρες για το τελευταίο του ταξίδι.  

Ο Δημήτρης πολυαγαπημένο πρόσωπο του συλλόγου και παγκόσμιος ορειβάτης, ήταν ο πρώτος ορειβάτης της Καρδίτσας που ανέβηκε σε ψηλές κορφές του εξωτερικού, αλλά κυρίως άνθρωπος ευγενής, με ήθος και μεγαλείο ψυχής.

Ήταν για μας φίλος αλλά και δάσκαλος, ήταν μεγάλη τιμή για τον σύλλογο μας που είχε έναν σπουδαίο ορειβάτη αλλά προπαντός έναν σπουδαίο άνθρωπο για μέλος του, και γι αυτό με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του συλλόγου το 2013 σε μια λιτή εκδήλωση, τον ανακήρυξε επίτιμο πρόεδρο του ΕΟΣΚ, αναγνωρίζοντας το ήθος του και την πολύτιμη προσφορά του στην ορειβατική κοινότητα και τον σύλλογο.

Μαζί μας στη διαδρομή  τα παιδιά και τα εγγόνια του, φίλοι και υποστηρικτές του συλλόγου, μαζί με πενήντα μέλη και φίλοι του ΕΟΣΚ, με αρκετά παιδιά, πράγμα ευχάριστο και ελπιδοφόρο.

Λίγα λουλούδια, λίγα λόγια από τον Παντελή, πρόεδρο του συλλόγου, από τον γιο του Παύλο, από τον φίλο και συνοδοιπόρο του Δημήτρη,  πολλές σκέψεις και συγκίνηση στον αποχαιρετισμό του φίλου μας, και επιστροφή. Νέα πρόσωπα μαζί μας, νέα σχέδια και δίψα για περισσότερη επαφή με την φύση.

Στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Καρδίτσας, θα συνεχίσουμε τα ταξίδια στη φύση ανεξαρτήτως υψομέτρου και εποχής, αταλάντευτοι στις αξίες μας για την προστασία της και κόντρα στις προκλήσεις της βιομηχανικής της εκμετάλλευσης.

Την επόμενη βδομάδα η ομάδα δασοπροστασίας και πολιτικής προστασίας του συλλόγου οργανώνει διήμερο σεμινάριο (Τρίτη και Πέμπτη) προετοιμασίας ενόψει και της αντιπυρικής περιόδου που ξεκίνησε.

Η φύση είμαστε εμείς και το περιβάλλον το γιορτάζουμε κάθε μέρα.

Καλό καλοκαίρι…


“Έφυγε”, ο παλαίμαχος ορειβάτης Δημήτρης Κουσιάς

Πριν από λίγες μέρες ”έφυγε” πλήρης ημερών, ο παλαίμαχος ορειβάτης Δημήτρης Κουσιάς, επίτιμος πρόεδρος του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), ο οποίος έχει  ανέβει σε όλες τις κορφές της Ελλάδας αλλά και σε πολλές  ψηλές κορφές των βουνών του κόσμου, που η ζωή του ήταν γεμάτη εμπειρίες από αυτές  τις αναβάσεις.

 Ο Δημήτρης Κουσιάς ήταν ο πρώτος ορειβάτης της Καρδίτσας που ανέβηκε σε ψηλές κορφές του εξωτερικού, αλλά αυτό που τον ξεχώριζε δεν ήταν μόνο η ορειβατική του δεινότητα αλλά η απλότητα και ευθύτητα του χαρακτήρα του, η απουσία οποιασδήποτε κομπορρημοσύνης για τα κατορθώματα του και κυρίως η ευγένεια του, το ήθος του και το μεγαλείο της ψυχής του.

 Ήταν για μας φίλος αλλά και δάσκαλος, ήταν μεγάλη τιμή για τον σύλλογο μας που είχε έναν σπουδαίο ορειβάτη αλλά προπαντός έναν σπουδαίο άνθρωπο για μέλος του, και γι αυτό  με ομόφωνη απόφαση του Δ.Σ. του συλλόγου πριν λίγα χρόνια σε μια λιτή εκδήλωση, τον ανακήρυξε επίτιμο πρόεδρο του ΕΟΣΚ, αναγνωρίζοντας το ήθος του και την πολύτιμη προσφορά του στην ορειβατική κοινότητα και τον σύλλογο.

Ας είναι ελαφρύ το Αγραφιώτικο χώμα που σε σκεπάζει φίλε Δημήτρη…

ΣΥΝΤΟΜΟ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Ο Δημήτρης Κουσιάς γεννήθηκε στις 12 Ιανουαρίου 1931 στο ημιορεινό Μοσχάτο του Νομού Καρδίτσας, στους πρόποδες των Αγράφων. Κατά την παιδική του ηλικία σπανίως τα πόδια του πατούσαν σε επίπεδη επιφάνια. Γι’ αυτό οι ανηφόρες και οι κατηφόρες του ορεινού τοπίου θα είναι αυτό που θα αναζητεί στην ζωή του.

Οι γονείς του ήταν αμπελουργοί και ζούσαν καθημερινά τον μόχθο του αγροτικού βίου και έτσι απέτρεψαν τον μικρό Δημήτρη να ασχοληθεί με την γεωργία και τον προωθούσαν στον τεχνικό τομέα στον οποίο έδειχνε ιδιαίτερες δεξιότητες.

Ακολούθησε το επάγγελμα του ηλεκτρολόγου στην αρχή και εξειδικεύτηκε ως ηλεκτρονικός μετά, αλλά μεγάλο ενδιαφέρον ανέπτυξε για την τέχνη της φωτογραφίας, χάρη στην οποία κέρδιζε τα πρώτα του μεροκάματα.

Ο φακός συνόδευε πάντα τον Δημήτρη στις ορειβατικές εξορμήσεις δημιουργώντας πλούσιο φωτογραφικό και κινηματογραφικό έργο.

Το 1960 εγκαταστάθηκε στην Ιταλία για επαγγελματικούς λόγους. Έζησε στο Τορίνο, μια πόλη στους πρόποδες των Άλπειων και η έλξη των απότομων κορυφών τον οδήγησε να γραφτεί ως μέλος στον Ιταλικό Ορειβατικό Σύλλογο του Τορίνο το 1972.

Όπως σε κάθε αρχή τα πράγματα ήταν δύσκολα. Πράγματι οι Ιταλοί ορειβάτες αντιμετώπιζαν με δυσπιστία τον Έλληνα Δημήτρη,  αλλά η τακτική συμμετοχή στις εκδρομές και η ανάδειξη του πάθους και των δεξιοτήτων του γρήγορα άλλαξαν το κλίμα που επικρατούσε στο σύλλογο. Έτσι άρχισε μια έντονη ορειβατική δραστηριότητα που έφερε τον Δημήτρη να κατακτάει, την δεκαετία του ’70 πολλές κορυφές ύψους άνω των 4000 μέτρων όπως: Ρότσια Νέρα, Γκράν Παραντίζο,  Κάστορε, Νάζο ντέλ Λύσκαμ, και τις κορυφές του Μόντε Ρόζα.

Παράλληλα τα καλοκαίρια στην Ελλάδα παρότρυνε τους φίλους του να οργανώσουν μια ορειβατική ομάδα η οποία είχε, κατά την ίδια δεκαετία, εξίσου αξιόλογη δραστηριότητα στα ελληνικά βουνά.

Οι δύο παράλληλοι δρόμοι συναντήθηκαν για  πρώτη φορά το 1981, όταν ομάδα του Ιταλικού Ορειβατικού Συλλόγου του Τορίνο συμμετείχε σε μία ανάβαση στον Όλυμπο, οργανωμένη από την ορειβατική ομάδα του Μορφωτικού Συλλόγου Μοσχάτου Καρδίτσας.

Ένα χρόνο μετά ο Σύλλογος Ελλήνων Ορειβατών Θεσσαλονίκης ειδοποιήθηκε από τον Δημήτρη σχετικά με την εξόρμηση που διοργάνωνε ο  Ιταλικός Ορειβατικός Σύλλογος του Τορίνο στην ψηλότερη κορυφή της Ευρώπης (Λευκό Όρος ή Mont Blanc ύψους 4810 μ.) και μια ομάδα ορειβατών του Σ.Ε.Ο. Θεσσαλονίκης και συμμετείχε με επιτυχία στην αποστολή.

Οι κορυφές των Άλπεων, όπως και οι ελληνικές κορυφές είναι ατελείωτες και πανέμορφες και απασχόλησαν τον Δημήτρη για πολλά χρόνια και έτσι η αναζήτηση νέων ορειβατικών προκλήσεων ήρθε με την νέα χιλιετία: το 2001 σε ηλικία 70 ετών ανέβηκε στην υψηλότερη κορυφή της αφρικάνικης ηπείρου, το Κιλιμάντζαρο με ύψος 5850 μ και το 2002 στις κορυφές Κιμποράτσο (6310 μ)  και Κοτοπάξι (5897) της οροσειράς των Άνδεων στην Λατινική Αμερική.

Με το πέρας της ηλικίας μειώνεται κατά συνέπεια το υψόμετρο στο οποίο μπορεί να ανέβει κανείς, γεγονός που σε καμία περίπτωση δεν μειώνει την γοητεία της ορειβασίας και αυτό ο Δημήτρης, μας το επιβεβαίωσε με την εξόρμηση στα Ιμαλάϊα ( Trekking στο Νεπάλ) το 2003, αλλά ιδίως με τις αποστολές στους παγετώνες της  Παταγονίας το 2004 και της Ισλανδίας το 2006, όπου επικρατούν συνθήκες μεγάλου υψομέτρου από το επίπεδο της θάλασσας.

Τελευταίο του ταξίδι στην Κίνα το 2010 (σε ηλικία 79 ετών!!), όπου περπάτησε τα μονοπάτια του Βόρειου Θιβέτ και έζησε την μοναδική εμπειρία της ανάβασης 1500 μέτρων υψομετρικής διαφοράς με συνεχόμενα πέτρινα σκαλοπάτια.

Η πορεία της ζωής του ορειβάτη Δημήτρη Κουσιά μας διδάσκει, ότι η ορειβασία δεν είναι απλά ένα άθλημα για την κατάκτηση κορυφών, αλλά ένας τρόπος ζωής με τον οποίο ο άνθρωπος βρίσκεται σε συνεχή επαφή με την φύση και τις εικόνες της, με τους πολιτισμούς, τα χρώματα, τις μουσικές και ό, τι άλλο στολίζει τον όμορφο πλανήτη μας.


save_agrafa

Στα Άγραφα, σχεδιάζεται περιβαλλοντικό έγκλημα και επιβάλλεται να το παρεμποδίσουμε με όλα τα νόμιμα μέσα.

Μέχρι τις 4 Φλεβάρη, είναι η καταληκτική ημερομηνία της διαβούλευσης στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο για τους δυο αιολικούς σταθμούς στα Άγραφα, ήτοι για τους ΑΣΠΗΕ: ΜΙΧΟΣ-ΒΟΪΔΟΛΙΒΑΔΟ-ΑΠΕΛΙΝΑ και  ΓΡΑΜΜΕΝΗ-ΤΟΥΡΛΑ-ΚΑΡΝΟΠΙ.

Είναι μια σημαντική κατάκτηση του κινήματος ενάντια στις καταστροφικές επενδύσεις στα Άγραφα, είναι η εξέλιξη των εκατοντάδων παρεμβάσεων και κινητοποιήσεων για το προφανές, για την ακύρωση των προηγούμενων Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ), και για την υποχρέωση διαβούλευσης των νέων ΜΠΕ, για να έχουν δηλαδή λόγο οι τοπικές κοινωνίες αλλά και οι φορείς τους για τις επικείμενες επεμβάσεις στην περιοχή τους.

Τώρα είναι η ώρα ευθύνης για τον κάθε έναν και κάθε μία από μας, που αγαπάει και θέλει να προστατεύσει αυτόν τον υπέροχο και άγριο τόπο, είναι η ώρα που κάθε πολίτης αλλά και συλλογικότητα, σωματείο και φορέας να κάνουμε αυτό που πρέπει.

Συμμετέχουμε όλοι στην διαβούλευση στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο και συμπληρώνουμε το ειδικό έντυπο (Δ11) με τις αντιρρήσεις μας. Στον επόμενο σύνδεσμο ακολουθούν οδηγίες για την εγγραφή στο Ηλεκτρονικό Περιβαλλοντικό Μητρώο, https://drive.google.com/…/1eXLsOHLoxy…/view Στους επόμενους δυο συνδέσμους έχουν ανέβει έτοιμα, προσυμπληρωμένα έντυπα Δ11 σε μορφή Word (ένα για κάθε έργο), προκειμένου ο κάθε ενδιαφερόμενος να χρειάζεται να συμπληρώσει μόνο τα στοιχεία του και να τα σώσει ως PDF προκειμένου να συμμετάσχει στη διαβούλευση. https://drive.google.com/…/1l_bW Άγραφα – Διαβούλευση (Περίληψη) – Google Drive Στον πρώτο σύνδεσμο έχει τις αναλυτικές παρατηρήσεις για τις νέες Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) και για τις Ειδικές Οικολογικές Αξιολογήσεις (ΕΟΑ), από το Δίκτυο Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων, ενώ στον δεύτερο σύνδεσμο έχει περίληψη αυτών των παρατηρήσεων. Επιλέγει ο καθένας όποιο κείμενο θέλει ή κάνει το δικό του κείμενο για το Δ11. ΠΡΟΣΟΧΗ: Για κάθε έργο υποβάλλουμε ξεχωριστό Δ11

#save_agrafa

 

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΒΟΥΝΟΥ

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΒΟΥΝΟΥ

Τα Άγραφα όπως και όλα τα βουνά της Ελλάδας κινδυνεύουν

Εκεί, στις αγέρωχες κορυφές που δεν πάτησαν τα φουσάτα των εχθρών για αιώνες, εκεί όπου βρίσκεται η πηγή της ζωής του τόπου μας και η ομορφιά και οι θρύλοι της μαζί.

Εκεί φτάνει η αστείρευτη πείνα για κέρδη να καταστρέψει στο όνομα της δήθεν πράσινης ανάπτυξης μια από τις πιο παρθένες και αμόλυντες περιοχές της Ευρώπης.

Μέχρι και τις κορυφές των 2000 μέτρων θέλουν να μεταμορφώσουν σε νταμάρια, την πιο ψηλή κορυφή των Αγράφων, την περήφανη Καράβα, το όμορφο Βουτσικάκι,  το άγριο Ντεληδήμι, την εντυπωσιακή Φτέρη, την ανεπανάληπτη Κοιμωμένη… Αυτόν τον τόπο αντί να τον προσεγγίσουν με ευλάβεια θέλουν αν τον ευνουχίσουν. Να μην μπορεί να θρέψει όπως παλιά τον κόσμο της με την παραδοσιακή κτηνοτροφία αλλά και τον μοντέρνο εναλλακτικό τουρισμό. Θέλουν να τον μετατρέψουν σε τσιμενταρισμένο βιομηχανικό τοπίο γιατί αυτό αφήνει κέρδη πολλά στα χέρια των ολίγων, αυτό θα διώξει και τους τελευταίους κατοίκους ώστε να γίνουν κύριοι της γης και του νερού.

Τα Άγραφα είναι βουνά απαράμιλλης ομορφιάς με αλπικές κορυφές και πυκνά παρθένα δάση, βαθιές χαράδρες και ποτάμια, με παράδοση και ιστορία, με κατοίκους αγαθούς και φιλόξενους. Είναι από μόνα τους πλούτος και θα συνεχίσουν να είναι αν δεν μεταμορφωθούν σε κάτι άλλο.

Σήμερα, παγκόσμια μέρα των βουνών και κάθε μέρα, όσοι ζουν και όσοι αγαπούν την ορεινή και όχι μόνο φύση, γιορτάζουμε και συνάμα δίνουμε το παρόν στον αγώνα για την διάσωση της ορεινής Ελλάδας και την προοπτική ανάπτυξης με σεβασμό στην πλάση και τον άνθρωπο.

#save_agrafa

«Να ‘μουν αηδόνι στ’ Άγραφα…», καθιστικό (Αργιθέα Καρδίτσας) – Στέργιος Βλαχογιάννης:

 


Αιολικά πάρκα. του Σταμάτη Σεκλιζιώτη

Mια εξαιρετική ανάρτηση στο Facebook

ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ

ΑΝΤΙΛΗΨΗ ΠΕΡΙ ΤΟΥ “ΤΟΠΙΟΥ”

Μια σειρά από αντιδράσεις, δείχνουν ότι αυτή την σχέση (την ασύμβατη….) μεταξύ Αιολικών πάρκων και Τοπίου Ιδιαίτερου φασικού κάλλους, είναι δύσκολο να την αντιληφθεί ο πολύς κόσμος, ακόμη και κόσμος ο οποίος υποτίθεται ότι αντιλαμβάνεται κάποια πράγματα…
Υπάρχει βέβαια και η μερίδα εκείνη που αντιλαμβάνεται μεν την ύπαρξη του «ασύμβατου» αλλά προτιμά να το αποδέχεται ως αναγκαιότητα στο όνομα της «επένδυσης»…!! (για ευνόητους λόγους)…, κάνοντας όμως χρήση επιχειρημάτων που δεν ευσταθούν και θα ήταν καλύτερα να μην το επιχειρεί.


ΟΙ ΠΙΕΣΕΙΣ

Η πίεση είναι μεγάλη μέσω των επιχειρηματικών λόμπι προς την ΕΕ και προς τις Κυβερνήσεις των κρατών μελών, για την προώθηση των ΑΠΕ με αιχμή του δόρατος την Αιολική Ενέργεια σε θάλασσα και στεριά. Μόνο που όλα προωθούνται προτιμησιακά, χωρίς διάκριση και εξαιρετικά επιθετικά εις βάρος του φυσικού χώρου. Δεν είναι όλοι οι Τόποι κατάλληλοι για Αιολικά Πάρκα και αυτό δεν θέλουν να το κατανοήσουν οι επενδυτές ούτε και οι πολιτικές που εφαρμόζονται στην ΕΕ…. Αντίθετα δείχνουν να ευνοούν κάποιες καταστάσεις οι οποίες έχουν την άνεση και τον τρόπο να ασκούν πιέσεις και να επιβάλλουν τις δικές τους “πολιτικές” στην πολιτική…

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΟΙΡΑ,

(ΑΣΧΕΤΑ ΑΝ ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ……!!!!)

Το πρόβλημα είναι ότι τα κριτήρια χωροθέτησης στον Ευρωπαϊκό χώρο δεν εξυπηρετούν το περιβάλλον, διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, ενώ όπου εφαρμόζονται, εφαρμόζονται ανεπαρκώς ή παραβιάζονται, συχνά εν γνώσει και με την ανοχή των Υπηρεσιών έγκρισης αγνοώντας προκλητικά την παράμετρο Τοπίο (πλην ίσως των Βρετανών και κάποιων ακόμα που θεωρούν το Τοπίο ως αναντικατάστατο “φυσικό πόρο”..). Ως παράδειγμα θα μπορούσαμε να αναφέρουμε για τις επιπτώσεις στο ακουστικό περιβάλλον (ηχητική ρύπανση) π.χ. την επιτρεπόμενη απόσταση ανεμογεννήτριας από κατοικημένη περιοχή η οποία στον ευρωπαϊκό χώρο κυμαίνεται από περίπου 500 μ (… στην Ελλάδα) μέχρι 2 χιλιόμετρα (Νορβηγία…).

Ιδιαίτερα για το Τοπίο, οι αναφορές στις Μελέτες Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων (ΜΠΕ) οι οποίες συνεχίζουν “σκανδαλωδώς” να εκπονούνται από μελετητές της επιλογής του Επενδυτή, είναι αναφορές «επιφανειακές», σκόπιμα «ελλιπείς», «δευτερεύουσες» έως και «απαρατήρητες» μέσα σε εκατοντάδες σελίδες μελετών περιττού λίπους…. (οι ΜΠΕ, εγκρίνονται «αβασάνιστα» με συνοπτικές διαδικασίες, με κάποιες τυπικές παρατηρήσεις “για τα μάτια” και χωρίς «αυστηρές» αναπροσαρμογές)..

Αυτό συμβαίνει για τρεις λόγους:

(1) επειδή δεν υπάρχουν ή αποφεύγεται να υπάρχουν και να επιβάλλονται Προδιαγραφές & Χωροταξικές απαιτήσεις αξιολόγησης του Τοπίου «υποδοχέα» του Αιολικού Πάρκου (γνωστές ως Landscape Evaluation Studies),

(2) επειδή η μεγαλύτερη ευαισθησία των πολιτών αφορά την αισθητική και την αυθεντικότητα του τοπίου με έντονους τους συναισθηματικούς δεσμούς προς αυτό (π.χ. ελληνικά ορεινά τοπία εξαίρετου φυσικού κάλλους, Εθνικοί Δρυμοί, Βιότοποι, Σπάνιες Κορυφογραμμές «γλυπτά της φύσης» και skylines…, Ιστορικοί τόποι, κλπ), και

3) επενδυτές, μελετητές και χρηματοδότες δύσκολα αποφασίζουν ή μάλλον δεν αποφασίζουν να αναλάβουν το ρίσκο απόρριψης έργων λόγω μη συμβατότητας της επένδυσης με το «Τοπίο υποδοχής»… Στη χώρα μας ποτέ δεν έχει συμβεί κάτι παρόμοιο….

Ας μην γελιόμαστε, το Τοπίο δεν τους ενδιαφέρει και δεν τους συγκινεί, απλά γιατί δεν υπάρχει επαρκής (έως μηδενική παιδεία) γύρω από το Τοπίο μεγάλης κλίμακας (Natural Landscapes….) στους χώρους εκπαίδευσης, της διοίκησης, των περισσότερων μελετητών και των επενδυτών…..

Σαφώς υπάρχει σύγκρουση μεταξύ φυσικού «χώρου υποδοχής» των Αιολικών Πάρκων και της «Αισθητικής του Τοπίου» η οποία όμως «συνεχής τριβή» για τον Ελληνικό χώρο επιβάλλεται να παραδεχτούμε ότι εμφανίζεται πιο έντονη, πιο συχνή και ιδιαίτερα επικίνδυνη για το φυσικό περιβάλλον του τόπου, όταν οι επενδύσεις του είδους και οι νοοτροπίες τους καταλήγουν να γίνονται όλο και πιο «επιθετικές», λόγω του οικονομικού ενδιαφέροντος, του κατάλληλου ανάγλυφου της χώρας που τις εξυπηρετεί «ανεμολογικά», αλλά και από την άλλη πλευρά (σε αντιπαράθεση) της μεγάλης πυκνότητας και ποικιλότητας τοποθεσιών και οικοσυστημάτων εξαίρετου φυσικού κάλλους και σπανιότητας (η μία κοντά ή δίπλα στην άλλη…), της μεγάλης διασποράς παραδοσιακών οικισμών, αγροκτηνοτροφικών και αγροτουριστικών δραστηριοτήτων και υποδομών αναψυχής.

ΔΕΝ ΠΕΡΙΣΣΕΥΕΙ ΧΩΡΟΣ

Η Χώρα μας δεν χαρακτηρίζεται από περίσσεια γήινων πόρων και απεριόριστων εκτάσεων ελεύθερων από άλλες οικονομικές δραστηριότητες και από προστατευόμενα τοπία, ώστε να υπάρχει και μπόλικος διαθέσιμος χώρος εγκατάστασης Αιολικών πάρκων, γεγονός που κάνει την σύγκρουση ακόμη πιο αισθητή (έως σκληρή…), την δε ανάγκη για χωροταξική προσέγγιση ακόμα πιο προσεκτική έως ιδιαίτερα αυστηρή. Η σύγκρουση αυτή όσο αφορά την κοινωνία των πολιτών, είναι ήδη εμφανής και δικαιολογημένη. Αντίθετα, η χωροταξική πολιτική και οι μεθοδεύσεις της πολιτείας, αν κρίνει κανείς από τις μαζικές αδειοδοτήσεις Αιολικών Πάρκων σε ευαίσθητες περιοχές και τον τρόπο έγκρισης των μελετών, κρίνονται νεφελώδεις έως περιβαλλοντικά επιζήμιες. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό η διασπορά των Αιολικών πάρκων να γίνεται μέσα από «τυπικές», ελλιπέστατες και κατακριτέες μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων και προχειρότητες χωροθέτησης.

ΜΕΓΑΛΟΙ ΟΙΚΟΙ, ΙΣΧΥΡΑ ΛΟΜΠΙ….!!!!

Μεταξύ όλων των γνωστών ΑΠΕ δεν είναι τυχαίο που η Αιολική Ενέργεια καταλαμβάνει μερίδιο πάνω από το 50% στον Ευρωπαϊκό χώρο με αυξητική τάση. Από τις 10 κορυφαίες βιομηχανίες Αιολικού Εξοπλισμού παγκοσμίως (ανεμογεννήτριες) οι μισές είναι Γερμανικών συμφερόντων με ναυαρχίδα την Siemens (βλ. Siemens & Gamesa) και την Δανική Vestas η οποία δραστηριοποιείται σε πάνω από 35 χώρες. Ας σημειώσουμε ότι η Siemens παράγει και σε δανικό έδαφος ανταλλακτικά ανεμογεννητριών. Οι υπόλοιπες από τις 10, είναι κυρίως Κινεζικών συμφερόντων και μία Αμερικανική που δραστηριοποιούνται στην Ασία και την Αμερικανική ήπειρο.

Το συνολικό ύψος επένδυσης στην Αιολική Ενέργεια για το 2017 στην Ευρώπη έχει αγγίξει τα 51,2 δις € (Πηγή: WindEurope) και περιλαμβάνει νέες εγκαταστάσεις Αιολικών πάρκων, επαναχρηματοδοτήσεις, συγχωνεύσεις, κλπ. Στον ενεργειακό τομέα πρόκειται για την υπ’ αριθμό ένα επένδυση στον Ευρωπαϊκό χώρο. Σε ότι πάντως αφορά τα νέα Αιολικά πάρκα οι επενδύσεις εμφανίζονται μειωμένες σε σχέση με το 2016 κατά 19%…!!

Το ύψος των επενδύσεων προδίδει και τον χαρακτήρα των πιέσεων προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή από τους ενδιαφερόμενους οίκους, ενώ τα Ευρωπαϊκά όργανα με τη σειρά τους σύμφωνα με τις πολιτικές που επιβάλλουν, φαίνεται να ενδίδουν στις εν λόγω πιέσεις.

ΜΕΓΑΛΟ ΤΟ ΧΡΕΟΣ…

Για τους παραπάνω λόγους, η προστασία του Τοπίου και ιδιαίτερα του σπάνιου σε αισθητική ποιότητα μοναδικού Ελληνικού Τοπίου γίνεται ακόμα πιο επιτακτική αν και ιδιαίτερα δύσκολη απέναντι σε ισχυρούς αντιπάλους.

Η επανάπαυση των τοπικών κοινωνιών των πολιτών, η μη ευαισθητοποίηση των διοικήσεων Τοπικών και κεντρικής Κυβέρνησης, η απουσία της Επιστημονικής Κοινότητας, η απουσία της εκ θεμελίων μεταρρύθμισης του θεσμικού πλαισίου που διέπει την διαδικασία Προδιαγραφή- Ανεξάρτητος Μελετητής- Μελέτη- Διαβούλευση-Έγκριση-Αποφάσεις Περιβαλλοντικών όρων και η μη επιμόρφωση των Υπηρεσιών ελέγχου, όλο και θα συμβάλλουν στην ήττα και στη συρρίκνωση του φυσικού μας χώρου…

Σ. Σεκλιζιώτης*

*


Ο ελληνικός λαός ζύμωσε την ψυχή του με τα βουνά-video #save_agrafa

Ο ελληνικός λαός ζύμωσε την ψυχή του με τα βουνά.

Σφυρηλάτησε το φρόνημα και την εθνική πίστη του πάνω στην πέτρινη αντοχή των βουνών. Το ψήλωμα και η ομορφιά των βουνών στάθηκαν τα αιώνια κεφαλάρια της έμπνευσής του, χρυσή σελίδα στο βιβλίο της ιστορίας του. Τα ελληνικά βουνά στέκουν αιώνια και αγέραστα, περήφανα και ακατάλυτα σαν τη λαϊκή ψυχή. Με τη μόνιμη και στέρεη παρουσία τους, με τον ακατάβλητο και αγέραστο όγκο τους, με τη σίγουρη κι αναλλοίωτη μορφή τους απέναντι στον καταλύτη χρόνο, υπήρξαν σύμβολα ελευθερίας και αθανασίας. Στέκουν έτσι ορθόστητα και περήφανα εκατομμύρια χρόνια. Είναι και θα παραμείνουν αμετάβλητα σε πείσμα της ανθρώπινης απληστίας . Είναι και θα παραμείνουν επιβλητικά κι αιώνια και στις χιλιάδες τα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Τα βουνά στέκουν έξω από τον παντοδύναμο νόμο της φθοράς των ανθρώπων.

πατήστε στην εικόνα να δείτε το βίντεο του καναλιού    “The Hiking Experience


ΕΟΣ Καρδίτσας: Aνάβαση στους πέντε Πύργους

[su_youtube url=”https://www.youtube.com/watch?v=AG-fRj4kznY&feature=share&fbclid=IwAR3J-C5UEdjuVkX_c6oGn2GnmNYw9DXPpQr3b6OmWctUrfnKf3d4tHVM__A” width=”650″ height=”400″ responsive=”no”]

Ο ΕΟΣ Καρδίτσας και άλλοι, σκαρφάλωσαν στους Πέντε Πύργους της Κοιμωμένης των Αγράφων. Η θέα προς τη Σβώνη, Φλιτζάνι, Μπορλέρο, Λίμνη Πλαστήρα εκπληκτική


Άγραφα, Όλυμπος, Φαράγγι Ουρλιά, τρεις δράσεις του ΕΟΣ Καρδίτσας

Την Κυριακή 18 Οκτωβρίου ο ΕΟΣ Καρδίτσας πραγματοποίησε τρεις δράσεις, η καθεμιά ξεχωριστή. Στα «δικά μας» βουνά έγινε ανάβαση από το χωριό Φυλακτή έως την κορυφή Καζάρμα (Ζυγουρολίβαδο) (1977μ.). Παρά το μεγάλο της μήκος και την υψομετρική διαφορά αποδείχτηκε ταιριαστή για την ευέλικτη ομάδα στην οποία υπήρξαν και νέες συμμετοχές. Ο καιρός στάθηκε σύμμαχος και η πανοραμική απέραντη θέα από την κορυφή δικαιολόγησε το γεγονός ότι κάποτε επιλέχτηκε η θέση για παρατηρητήριο πυροφύλαξης. Δυστυχώς το γερό ακόμη πετρόχτιστο κτίσμα μένει ανεκμετάλλευτο ενώ θα μπορούσε να εξυπηρετεί τους επισκέπτες σαν ένα αξιόλογο αξιοθέατο και κατάλυμα ανάγκης.

Η δεύτερη πεζοπορία έγινε στους πρόποδες του Ολύμπου με αφετηρία τον Άγιο Κωνσταντίνο Δίου και κατάληξη το ορειβατικό καταφύγιο Κορομηλιάς μέσα στην κοιλάδα του Ουρλιά (Ορλιά). Το εξαιρετικό από κάθε άποψη μονοπάτι με καλή βατότητα και σήμανση δείχνει το ενδιαφέρον που έδειξε ο Δήμος Δίου για την ήπια  ανάπτυξη της περιοχής. Ο επισκέπτης περπατά μέσα στα πανέμορφα μικτά δάση από τα ριζά του βουνού μέχρι τα αλπικά λιβάδια, με δυνατότητα να συνεχίσει πιο ψηλά, στο αλπικό κομμάτι μέχρι τα πιο γνωστά ορειβατικά καταφύγια και τις κορυφές. Η βλάστηση όσο ανεβαίνουμε περιλαμβάνει όλη την μεσογειακή ποικιλία και η θέα από ψηλά προς το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου είναι εντυπωσιακή. Ενδιάμεσα συναντάμε σε πολλά σημεία το ρέμα με τα κρυστάλλινα νερά και τους καταρράκτες, ιδανικά σημεία για ξεκούραση ή και μπάνιο για τους πιο τολμηρούς.

Μέσα στην κοίτη του Ουρλιά η ομάδα κατάβασης φαραγγιών (canyoning) έκανε για τους αρχάριους συμμετέχοντες μια καταπληκτική γνωριμία με τον «κόσμο των φαραγγιών». Η κατάβαση που έγινε υπό την επίβλεψη της πιστοποιημένης εκπαιδεύτριας του συλλόγου Αντωνέλλας Δημητριάδη και τον έμπειρο canyoner Ευτύχιο Ευτυχιάδη τελείωσε με μεγάλη επιτυχία και με τον ενθουσιασμό  των συμμετεχόντων που περιέγραψαν της ευεξία που τους προσέφερε η δράση.

Για περισσότερες φωτογραφίες υψηλής ανάλυσης πατήστε εδώ

Επόμενη δράση του συλλόγου το Σαββατοκύριακο 24-25 Οκτώβρη όπου θα ανέβουμε στο αγαπημένο μας καταφύγιο Ελατάκος από το μονοπάτι «Κ1» για περπάτημα και εργασίες συντήρησης. Δυνατότητα συμμετοχής μια ή δυο ημερών κατόπιν συνεννόησης. Περισσότερες πληροφορίες στο τηλ 6973695595


Μεγάλη συμμετοχή στην 2η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση Φίλων των Αγράφων, στα Καμάρια Ευρυτανίας

        
       “Τα Άγραφα. Αν δεν τα έχεις δει, δεν μπορώ να στα περιγράψω”

“Τα Άγραφα. Αν δεν τα έχεις δει, δεν μπορώ να στα περιγράψω”Λόγια του Βρετανού συγγραφέα και πεζοπόρου Τιμ Σάλμον, του επι 50 χρόνια περιπατητή στα βουνά της Ελλάδος και συγγραφέα του βιβλίου Trekking in Greece, που ανακάλυψε την ομορφιά της ορεινής Ελλάδας το 1960 και την αγάπησε περισσότερο από πολλούς Έλληνες.Τα τελευταία χρόνια η καθαρότερη περιοχή της χώρας μπήκε στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος λόγω της πρόθεσης να δημιουργηθούν αιολικές εγκαταστάσεις ακόμη και σε περιοχές Natura, και οι συνεχείς δράσεις για την αποτροπή της περιβαλλοντικής καταστροφής τους, φέρνει τους φίλους του βουνού και της φύσης να τη γνωρίσουν από κοντά.

Για τον σκοπό αυτό το τριήμερο 17-19 Ιουλίου πραγματοποιήθηκε στα Καμάρια Ευρυτανίας η 2η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση Φίλων των Αγράφων. Μετά την περσινή πετυχημένη παρόμοια συνάντηση στο καταφύγιο Αγράφων, πάνω από τη λίμνη Πλαστήρα, ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ), μαζί με τον Πεζοπορικό Φυσιοδιφικό Σύλλογο Καρπενησίου και τον Ορειβατικό Σύλλογο Αγράφων διοργάνωσαν την 2η συνάντηση που τείνει να γίνει θεσμός πανελλήνιας εμβέλειας χάρη στη φήμη που απέκτησαν τα Άγραφα ως τόπος ανεπανάληπτης φυσικής ομορφιάς που απειλείται άμεσα από την ανθρώπινη ασυδοσία.

Το μικρό αυτό οροπέδιο στα Καμάρια, γέμισε με πολύχρωμα αντίσκηνα από φίλους των Αγράφων, που ήρθαν από όλη την Ελλάδα,από την Κρήτη μέχρι την Κέρκυρα και από την Μακεδονία ως την Πελοπόννησο. Αυτό που μας ένωσε όλους ήταν η κοινή αγωνία μας για την προστασία των Αγράφων.Ένα τριήμερο λοιπόν γεμάτο δράσεις, ενημέρωση και επικοινωνία. Ξεκινώντας τις εργασίες της συνάντησης ο Αντώνης Παπαδάκος, έφορος εθελοντισμού του ΕΟΣΚ καλωσόρισε τους συμμετέχοντες, ο πρόεδρος Παντελής Μανώλης, αναφέρθηκε στις δράσεις του συλλόγου για την ενημέρωση της ορειβατικής κοινότητας, ο έφορος μονοπατιών Αποστόλης Παντελής μίλησε για το όραμα της δημιουργίας δικτύου μονοπατιών στα Άγραφα και ο Χρήστος Φασούλας εκ μέρους του Δικτύου Φορέων και Πολιτών για την Προστασία των Αγράφων, ενημέρωσε για τις τελευταίες εξελίξεις που αφορούν την εγκατάσταση των αιολικών στα Άγραφα και ευχαρίστησε όλους όσοι είναι συνοδοιπόροι στον αγώνα για την προστασία τους. Στη συνέχεια χαιρέτησαν και δήλωσαν τη συμπαράστασή τους οι εκπρόσωποι των συλλόγων και των φορέων που συμμετείχαν στη συνάντηση.Συγκινητικές παρουσίες ήταν η συμμετοχή τριών μελών του ΕΟΣ Άρτας που ήρθαν από την Άρτα στα Καμάρια με τα ποδήλατα, ξεκινώντας τρεις μέρες νωρίτερα, των κοριτσιών από τα Χανιά, της ομάδας ΦΥΣΗτήρες από το Ηράκλειο με το υπέροχο μήνυμα συμπαράστασης ”Μήνυμα πέμπω στ Άγραφα από τον Ψηλορείτη, λεύτερα ναναι τα βουνά σε όλον τον πλανήτη”, του κινηματογραφιστή Νίκου Ντουρλιού, με καταγωγή από Καρδίτσα, που ετοιμάζει ένα ντοκιμαντέρ για τα Άγραφα και η συμμετοχή της Αγραφιώτισσας πρωταθλήτριας βάδην Αντιγόνης Ντρισμπιώτη, που συμμετείχε στα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ και την επόμενη μέρα μας γέμισε χαρά, όταν έκανε παγκόσμια ατομική επίδοση στα 10 χιλιόμετρα βάδην.Ξεχωριστό τόνο στην συνάντηση έδωσαν και οι πεζοπορίες στην ευρύτερη περιοχή, δίνοντας την ευκαιρία στους συμμετέχοντες να ανακαλύψουν την άγρια ομορφιά των Αγράφων.

Φυσικά δεν έλειψε και η μουσική και η ψυχαγωγία, από το συγκρότημα ΡΟΖ ΠΕΝΕΣ, αλλά και τον Φίλιππο Καραμπά με την παραδοσιακή Αγραφιώτικη ορχήστρα του, τους οποίους ευχαριστούμε πολύ για την εθελοντική συμμετοχή τους.
Επίσης ένα μεγάλο ευχαριστώ στην εταιρία εξαιρετικών καφέδων Coffee Republic S.a., στην εταιρία βιολογικών προϊόντων EcoGaia Farm, και στο αρτοποιείο Ζαχαρή για τη χορηγία τους.
Ανανεώνουμε το ραντεβού μας για του χρόνου, στην 3η Πανελλήνια Ορειβατική Συνάντηση Φίλων των Αγράφων, έχοντας στο νου και στην καρδιά μας, ότι τα Άγραφα μπορεί να είναι μοναχικά αλλά δεν είναι μόνα τους.

Για να δείτε φωτογραφίες από την εκδήλωση πατήστε εδώ

#save_agrafa


Πετυχημένη εκπαίδευση 1ου επιπέδου canyoning

Την Κυριακή 5/7 πραγματοποιήθηκε με επιτυχία η εκπαίδευση 1ου επιπέδου κατάβασης φαραγγιών του ΕΟΣΚ με την πιστοποιημένη εκπαιδεύτρια του συλλόγου μας Δημητριάδη Αντωνέλλα.Λόγω καιρικών συνθηκών η κατάβαση έγινε στο φαράγγι Γαλανόρεμα στην Ζαγορά του Πηλίου αντί του προγραμματισμένου φαραγγιού Ορλιά του Ολύμπου. Πριν την κατάβαση έγινε εκπαίδευση στον χειρισμό των σχοινιών σε στεγνό πεδίο.

Ο καιρός ήταν σύμμαχος και το νερό στο φαράγγι ικανοποιητικό για την δράση που ξεκίνησε με κατηφορική ασφαλισμένη κατάβαση έως τον καταρράκτη ύψους 50 μέτρων. Η ομορφιά του τοπίου με την πλούσια βλάστηση, οι βάθρες με τα κρυστάλλινα νερά, οι νεροτσουλήθρες και οι σπηλιές με τους όμορφους καταρράκτες βοήθησαν ώστε η εκπαιδευτική διαδικασία να γίνει ιδιαίτερα διασκεδαστική για την ομάδα που δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό και τα χαμογελά της!

Για περισσότερες φωτογραφίες πατήστε ΕΔΩ

 

яндекс