Μηνιαία αρχεία: Μάιος 2022


Προσφυγή στο ΣτΕ του ΕΟΣ Καρδίτσας μαζί με άλλες 23 οργανώσεις για παραβιάσεις του δικτύου NATURA

από την Εφημερίδα των Συντακτών

Στο ΣτΕ για το δίκτυο Natura

 
Είκοσι τέσσερις οικολογικές οργανώσεις και σωματεία κατέθεσαν προσφυγή στο ανώτατο ακυρωτικό δικαστήριο, εγκαλώντας τον υπουργό Περιβάλλοντος για σημαντικές παραλείψεις στην προστασία των τόσο ευαίσθητων περιοχών.

 Προσφυγή στο ΣτΕ κατέθεσαν 24 περιβαλλοντικές οργανώσεις και σωματεία (ορειβατικοί και πεζοπορικοί σύλλογοι) από όλη τη χώρα κατά του υπουργού Περιβάλλοντος και Ενέργειας για την παράλειψή του να λάβει τα μέτρα που απαιτούνται για την αποτελεσματική προστασία των περιβαλλοντικά ευαίσθητων περιοχών που έχουν ενταχθεί στο δίκτυο Natura 2000.

Δηλαδή, να ορίσει στόχους διατήρησης, να εγκρίνει ειδικές περιβαλλοντικές μελέτες και να εκδώσει τα προεδρικά διατάγματα καθορισμού χρήσεων γης και δραστηριοτήτων για τις περιοχές Natura, όπως όφειλε η ελληνική πολιτεία να έχει πράξει από το 1998 ώστε να έχει καθορίσει ρητά ποιες δραστηριότητες επιτρέπονται και ποιες όχι για κάθε προστατευόμενη περιοχή.

Με την προσφυγή τους στο ΣτΕ περιβαλλοντικές οργανώσεις και σωματεία υποστηρίζουν ότι αν και η πολιτεία προχώρησε στις απαραίτητες νομοθετικές ρυθμίσεις προκειμένου να ενσωματώσει την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τις προστατευόμενες περιοχές (Οδηγίες για τους Οικοτόπους και για τα Πουλιά), στην πράξη ουδέποτε τις υλοποίησε –παρότι ήταν υποχρεωμένη– καθιστώντας τες στην κυριολεξία κενό γράμμα του νόμου. Συγκεκριμένα το ελληνικό κράτος δεν προχώρησε:

● Στην άμεση εκπόνηση και έγκριση των ειδικών περιβαλλοντικών μελετών, για το σύνολο των Ζωνών Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) και των Ειδικών Ζωνών Διατήρησης (ΕΖΔ) της ελληνικής επικράτειας.

● Στην άμεση σύνταξη και έγκριση των σχεδίων διαχείρισης για το σύνολο των ΖΕΠ και ΕΖΔ.

● Στην άμεση σύνταξη και έκδοση προεδρικών διαταγμάτων για τον καθορισμό των χρήσεων γης και των εν γένει δραστηριοτήτων για το σύνολο των ΖΕΠ και ΕΖΔ.

Δεδομένων αυτών των παραλείψεων οι προσφεύγοντες στο ΣτΕ ζητούν μέχρι την υλοποίηση των προαναφερόμενων οφειλόμενων ενεργειών:

■ Την άμεση αναστολή ισχύος των ήδη χορηγηθεισών αδειών παραγωγής ή πλέον βεβαιώσεων παραγωγού, καθώς και την αναστολή της περαιτέρω αδειοδοτικής διαδικασίας, των αιολικών πάρκων και των μικρών υδροηλεκτρικών έργων (ΜΗΥΕ) που χωροθετούνται εντός των ΖΕΠ και ΕΖΔ.

■ Την άμεση αναστολή έκδοσης βεβαιώσεων παραγωγού αιολικών πάρκων και μικρών υδροηλεκτρικών έργων εφόσον προτείνεται να χωροθετηθούν εντός των ΖΕΠ και ΕΖΔ, μέχρι την υλοποίηση των οφειλόμενων ενεργειών.

Τα προαναφερόμενα είχαν κατατεθεί υπό τη μορφή αιτημάτων από τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και τα σωματεία στον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας στις 25 Νοεμβρίου 2021, αλλά ο υπουργός παρέλειψε να προβεί στις οφειλόμενες ενέργειες, ενώ ουδέποτε τους απάντησε, οπότε στην πράξη αυτά απορρίφθηκαν σιωπηρώς με την άπρακτη πάροδο τριμήνου από την υποβολή τους, γεγονός που οδήγησε στην προσφυγή στο ΣτΕ.

Με την παράλειψη των οφειλόμενων ενεργειών της –σκοπίμως και υπαιτίως– να λάβει τα μέτρα εκείνα που απαιτούνται για την αποτελεσματική προστασία των περιβαλλοντικά ευαίσθητων περιοχών Natura, η διοίκηση φέρεται να παραβιάζει το άρθρο 24 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο «για τη διαφύλαξη του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος το κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας».

Τετελεσμένα

Κι ακόμη, το άρθρο 191 της Συνθήκης για την Λειτουργίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σύμφωνα με το οποίο «η πολιτική της Ενωσης στον τομέα του περιβάλλοντος αποβλέπει σε υψηλό επίπεδο προστασίας και λαμβάνει υπόψη την ποικιλομορφία των καταστάσεων στις διάφορες περιοχές της Ενωσης. Στηρίζεται στις αρχές της προφύλαξης και της προληπτικής δράσης, της επανόρθωσης των καταστροφών του περιβάλλοντος, κατά προτεραιότητα στην πηγή, καθώς και στην αρχή “ο ρυπαίνων πληρώνει”».

Οι επιπτώσεις των επίδικων παραλείψεων της διοίκησης και συγκεκριμένα του ΥΠΕΝ είναι ότι δημιουργούνται μη αναστρέψιμα τετελεσμένα, δεδομένου ότι οι προστατευόμενες περιοχές Natura αντιμετωπίζονται με οριζόντιο και ενιαίο τρόπο ως προς τη χωροθέτηση εντός της επικράτειάς τους αιολικών πάρκων και μικρών υδροηλεκτρικών.

Κάτι που έχει αποτέλεσμα αυτά να μπορούν να εγκαθίστανται αδιακρίτως σε όλη τους την έκταση, ακόμα και εάν στην πορεία (εάν και όποτε οι προαναφερόμενες υποχρεώσεις πραγματωθούν) τα εκάστοτε σημεία εγκατάστασης κριθούν ότι εμπίπτουν σε ζώνη απόλυτης απαγόρευσης πραγματοποίησης τέτοιου είδους έργων.

Ετσι, σήμερα, κατ’ αυτόν τον τρόπο έχει προκληθεί σημαντική υποβάθμιση του προστατευτέου αντικειμένου του συνόλου των ΖΕΠ και ΕΖΔ, καθώς κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών η διοίκηση έχει εκδώσει εκατοντάδες άδειες παραγωγής ή βεβαιώσεις παραγωγού, αποφάσεις έγκρισης περιβαλλοντικών όρων, άδειες εγκατάστασης και άδειες λειτουργίας αιολικών και υδροηλεκτρικών.

Συγκεκριμένα, ως προς τα αιολικά πάρκα, έχουν ήδη εκδοθεί άδειες παραγωγής ή βεβαιώσεις παραγωγού για 3.454 ανεμογεννήτριες εντός των ΖΕΠ και ΕΖΔ της χώρας, εκ των οποίων μάλιστα έχουν λάβει ήδη άδεια εγκατάστασης οι 825. Σε ό,τι αφορά τα μικρά υδροηλεκτρικά, έχουν χορηγηθεί άδειες παραγωγής ή βεβαιώσεις παραγωγού για 208 εντός των ΖΕΠ και ΕΖΔ της χώρας, αριθμός που ισοδυναμεί με το 41% του συνόλου των αδειοδοτημένων ΜΗΥΕ (512 σε όλη την επικράτεια). Εκ των 208 μάλιστα αδειοδοτημένων μικρών υδροηλεκτρικών εντός των ΖΕΠ και ΕΖΔ το 46% εξ αυτών βρίσκεται στο τελικό στάδιο πριν από την υλοποίησή του ή βρίσκεται ήδη σε λειτουργία.

Βιοποικιλότητα

Απότοκο των αναφερόμενων παραλείψεων της διοίκησης ήταν να καταδικαστεί η Ελλάδα πρόσφατα από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενωσης (απόφαση C-849/19) στις 17 Δεκεμβρίου 2020 για παραβίαση των υποχρεώσεών της, όπως προβλέπονται από την Οδηγία για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.

Κατά την κρίση της υπόθεσης το ελληνικό κράτος αναγνώρισε ότι δεν προέβη στον θεσμοθετημένο καθορισμό, εντός της εθνικής έννομης τάξης, των συγκεκριμένων στόχων διατήρησης που αφορούν τους επίδικους Τόπους Κοινοτικής Σημασίας που έχουν χαρακτηριστεί ΕΖΔ.

Σύμφωνα με τον δικηγόρο των προσφευγόντων, Τρύφωνα Κόλλια, εξειδικευμένο στο δίκαιο του περιβάλλοντος, «η ελληνική πολιτεία στον τομέα της διαφύλαξης της βιοποικιλότητας και της προστασίας των πλέον ευαίσθητων οικολογικά περιοχών της χώρας έχει επιδείξει συγκλονιστική αδράνεια επί 24 έτη, καταλείποντας σκοπίμως αρρύθμιστο το ζήτημα των χρήσεων γης και των επιτρεπόμενων δραστηριοτήτων εντός αυτών, προκειμένου να επιτευχθεί η αθρόα και άναρχη εγκατάσταση αιολικών πάρκων και μικρών υδροηλεκτρικών, παραβιάζοντας έτσι ευθέως το άρθρο 24 του Συντάγματος.

Το ανώτατο ακυρωτικό της χώρας για πρώτη φορά θα κληθεί να αντιμετωπίσει τις κραυγαλέες αυτές παραλείψεις της διοίκησης και ευελπιστούμε ότι η αρχή της σκοπιμότητας, υπό την οποία εξετάζει τα ζητήματα των ΑΠΕ τα τελευταία χρόνια, θα υποχωρήσει έναντι της πλέον θεμελιώδους αρχής της νομιμότητας και της προστασίας του περιβάλλοντος».


Εντυπωσιακές εικόνες από την ανάβαση των Θεσσαλών στο όρος Ίταμος/Αθήναιο

Οι εκατό και πλέον ορειβάτες που συμμετείχαν στην Κοινή Θεσσαλική Ανάβαση στο όρος Ίταμος/Αθήναιο έφυγαν με τις καλύτερες εντυπώσεις από το όμορφο αυτό βουνό στα όρια Τρικάλων/Καρδίτσας. Παρά την μεγάλη υψομετρική ανάβαση (και κατάβαση) οι συμμετέχοντες απόλαυσαν μια διαδρομή που διακρίνεται για την ποικιλία της βλάστησης και του εναλλασσόμενου τοπίου. Η κορυφή Αθήναιο (1132μ.) αν και  σχετικά χαμηλή προσφέρει μια πανοραμική θέα προς τα βουνά των Αγράφων και των Τρικάλων μέχρι τον θεσσαλικό κάμπο. Στην διαδρομή συναντήσαμε και την Ιερά Μονή Γκούρας και τα δολόπεια δυτικά τείχη.

Η ανάβαση οργανώθηκε από κοινού από τον Ορειβατικό Περιηγητικό Όμιλο Πύλης και τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Καρδίτσας.

Η επόμενη συνάντηση των θεσσαλικών συλλόγων θα οργανωθεί από τους Λαρισαίους φίλους μας τον Σεπτέμβρη και θα είναι διήμερη.

Για περισσότερες εικόνες (με μεγάλη ανάλυση) ή και για να προσθέστε δικές σας επιλεγμένες πατήστε ΕΔΩ


Η ανάπτυξη των Αγράφων, μέσω ενός δικτύου ορειβατικών διαδρομών.

Τα τελευταία 50 χρόνια, η ανάπτυξη των ορεινών περιοχών συνδέθηκε με τη διάνοιξη δρόμων. Όσο περισσότερους δρόμους είχε μια περιοχή, τόσο μεγαλύτερη ανάπτυξη – θεωρητικά – είχε. Ήρθε η ώρα να αντικαταστήσουμε αυτό το μοντέλο και να πάμε σε ένα άλλο, που θα λέει ότι όσα περισσότερα μονοπάτια έχει ο κάθε τόπος τόσο γρηγορότερα θα φτάσουμε τον στόχο της ήπιας και αειφόρας ανάπτυξης που είναι μονόδρομος για τις ορεινές περιοχές.

Στα Άγραφα έχουμε πολλούς δρόμους, που έγιναν με στόχο να βοηθήσουν την αγροτική και κτηνοτροφική παραγωγή και να συγκρατήσουν τη μετανάστευση του ορεινού πληθυσμού. Στόχος που δεν επιτεύχθηκε ποτέ, γιατί έγινε αποσπασματικά και χωρίς σχέδιο. Η πληθώρα δρόμων όμως εκτός από την κατάτμηση των περιοχών και την αρνητική συμβολή στην προστασία της βιοποικιλότητας, είχε και άλλο αρνητικό αποτέλεσμα, την εγκατάλειψη των μονοπατιών, πολλά από τα οποία είναι ιδιαίτερης ιστορικής σημασίας, μνημεία λαϊκού πολιτισμού.

Τα τελευταία χρόνια γίνεται αντιληπτό ότι τα μονοπάτια των Αγράφων, μπορούν να γίνουν η αιχμή του δόρατος για την ήπια ανάπτυξη της περιοχής, ένα μοντέλο που ακολουθείται με μεγάλη επιτυχία στην Ευρώπη, αλλά πλέον και στην Ελλάδα. Περιοχές που αξιοποίησαν τα μονοπάτια τους, όπως η Άνδρος, η Σίφνος, το Μαίναλον, είδαν να αυξάνεται κατακόρυφα η επισκεψιμότητα τους και να μεγαλώνει η τουριστική τους περίοδος.

Επίσης τα τελευταία χρόνια η ορεινή πεζοπορία γνωρίζει μεγάλη άνθηση και στη χώρα μας. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι μεμονωμένα ή μέσω ομάδων και συλλόγων, προσπαθούν να αποδράσουν από το αστικό τοπίο σε μέρη όμορφα, μακριά από τον «πολιτισμό». Το ίδιο και Ευρωπαίοι, που παρότι έχουν στην κουλτούρα τους την ορεινή πεζοπορία, θέλουν να ξεφύγουν από τους κλασικούς προορισμούς, όπως οι Άλπεις και τα Πυρηναία, και θέλουν να βρεθούν σε πιο άγρια και ανόθευτα τοπία και τα Άγραφα είναι ιδανικά γι’ αυτό.

Στα Άγραφα είμαστε τυχεροί, γιατί εκτός του μοναδικού φυσικού κάλους του τοπίου και της πλούσιας βιοποικιλότητας, υπάρχει ένα πολύ αξιόλογο δίκτυο παλιών μονοπατιών που διατρέχουν όλη την περιοχή. Έχουμε όμως και τους ανθρώπους που χρόνια τώρα προσπαθούν να αναπτύξουν αυτό το δίκτυο και να το βγάλουν από την αφάνεια και εν μέρει το έχουν πετύχει.

Τα μέλη του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Καρδίτσας εδώ και δεκαπέντε χρόνια, έχουν καταφέρει ήδη με την εθελοντική προσφορά τους να συντηρήσουν και να αναδείξουν ένα δίκτυο πολλών χιλιομέτρων πεζοπορικών και ορειβατικών μονοπατιών καθιστώντας τα βατά και χρηστικά, κυρίως στα Βόρεια και Ανατολικά Άγραφα. Το ίδιο και ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγράφων, τα τελευταία χρόνια, στα Δυτικά Άγραφα. Αυτό όμως από μόνο του δεν φτάνει, αν δεν πιστέψουν στο όραμα και οι τοπικές κοινωνίες, αλλά κυρίως οι εκπρόσωποι τους. Καμιά εθελοντική προσφορά δεν μπορεί να αντικαταστήσει ένα οργανωμένο σχέδιο-μελέτη με όραμα, στόχο και μέθοδο.

Τα τελευταία χρόνια, στην ορεινή πεζοπορία αναδεικνύεται η τάση των πολυήμερων διασχίσεων που, μαζί με εύκολες ή δύσκολες μονοήμερες πεζοπορικές διαδρομές γύρω από χωριά, είναι η βάση για την ανάπτυξη ενός δικτύου πεζοπορικών και ορειβατικών διαδρομών.

Εδώ και αρκετό καιρό παρατηρείται αυξανόμενη κινητικότητα φορέων, αυτοδιοίκησης, συλλόγων, πολιτών και φυσιολατρών γύρω από την προστασία, ανάδειξη και βελτίωση των πεζοπορικών και ορειβατικών υποδομών της οροσειράς των Aγράφων.

Στην περιοχή δραστηριοποιούνται δυο ορειβατικοί σύλλογοι, ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Καρδίτσας (ΕΟΣΚ) και ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγράφων (ΟΣΑ), οι οποίοι από το υστέρημα του χρόνου τους φροντίζουν τα υφιστάμενα μονοπάτια. Παράλληλα η Κοιν.Σ.Επ. «Terra Pindus» δραστηριοποιείται στη χάραξη του μεγάλου Μονοπατιού της Πίνδου «Pindus Trail», ενώ η Κοιν.Σ.Επ. «Οξυγόνο των Αγράφων» δραστηριοποιείται σε πληθώρα μονοπατιών στην ευρύτερη περιοχή των Αγράφων.

Είναι κοινή πεποίθηση ότι η σύμπραξη αυτών των τεσσάρων φορέων, με τη συνεργασία της αυτοδιοίκησης και της τοπικής κοινωνίας, θα κάνει σημαντικά βήματα προς την ανάπτυξη του πεζοπορικού τουρισμού, την αύξηση της επισκεψιμότητας αλλά και την περαιτέρω ευαισθητοποίηση για την προστασία της οροσειράς των Αγράφων.
Για την υλοποίηση μιας ολοκληρωμένης δικτύωσης των μονοπατιών των Αγράφων, επεξεργάζονται ήδη και προτείνονται οι παρακάτω διαδρομές πολυήμερων διασχίσεων: «Το Μονοπάτι των Προσκυνητών», το «Via Agrafa», το «Pindus Trail» και το «Δίκτυο Μονοπατιών των Δυτικών Άγράφων». Οι προτεινόμενες διαδρομές, συνδέουν πεζοπορικά τις τρεις λίμνες και τα τρία μεγάλα ποτάμια της οροσειράς, δεκάδες μνημεία του ανθρώπινου πολιτισμού, θέσεις ιδιαίτερου φυσικού κάλους και φυσικά ενδιαιτήματα – περιοχές που χρήζουν άμεσης προστασίας.

Το Μονοπάτι των Προσκυνητών
(Pilgrims Way) – 65χλμ.

Είναι μια γραμμή διάσχισης 65 χιλιομέτρων, διάρκειας 4 ημερών, που ταυτόχρονα εξυπηρετεί και τις ανάγκες πεζοπόρων και προσκυνητών αρχάριου ή μετρίου επιπέδου, ενώ έχει και θεματικό χαρακτήρα (πολιτιστικό – θρησκευτικό). Σκοπός του είναι να συνδέσει τρία από τα πιο σημαντικά θρησκευτικά μνημεία των Αγράφων.
Το μονοπάτι ξεκινάει από την Καρίτσα Δολόπων και τη Μονή Παναγίας Πελεκητής, περνάει από τη Μονή Παναγίας Σπηλιάς (Λεοντίτο) και καταλήγει στη Μονή Παναγίας Στάνας (Επινιανά). Συνδέει τις δύο λίμνες Πλαστήρα και Στεφανιάδας, ενισχύει το ρόλο του Ορειβατικού Καταφυγίου Αγράφων, περνά από θέσεις ιδιαίτερου φυσικού κάλλους όπως τα Λιβάδια Πετρίλου και τα Λιβάδια Φουντωτού, αναδεικνύει τους ορεινούς όγκους Βουτσικάκι, Καζάρμα και Ντεληδήμι, ενώ δίνει τη δυνατότητα αύξησης των επισκεπτών πεζοπόρων στα χωριά της ευρύτερης περιοχής της λίμνης Πλαστήρα, της Ανατολικής Αργιθέας και των Δυτικών Αγράφων.

Το Via Agrafa
(Ο Δρόμος των Αγράφων) – 91χλμ.

Είναι μια εξαήμερη διάσχιση 90 χιλιομέτρων, διάρκειας 6 ημερών, που συνδέει τους ορεινούς όγκους των ανατολικών Αγράφων με την πλούσια φύση τους, περνάει από τη Λίμνη Πλαστήρα με το ιδιαίτερο φυσικό τοπίο και τα βόρεια Άγραφα και καταλήγει στα άγρια και δυσπρόσιτα δυτικά Άγραφα. Στην πορεία του συνδέει τα χωριά Ρεντίνα, Μολόχα, Αμάραντος, Μούχα, Βραγγιανά, Άγραφα και Επινιανά. Διασχίζει ονομαστές κορυφές όπως η Βουλγάρα, το Καπροβούνι, ο Ίταμος, το Μπορλέρο, τα Απέλινα, ο Μίχος αλλά και αλπικές ράχες, όπως το Βοϊδολίβαδο, ο Καταραχιάς, το ορεινό συγκρότημα της Κοιμωμένης των Αγράφων και το οροπέδιο της Νιάλας.

Pindus Trail
(Το Μονοπάτι της Πίνδου) – 630χλμ.

Είναι ένα μονοπάτι 630 χιλιομέτρων, που διασχίζει όλη την Πίνδο και ενώνει τους Δελφούς με τις Πρέσπες. Η αδειδοτημένη υλοποίηση έχει ξεκινήσει στη διαδρομή Δελφοί – Αρτοτίνα σε μήκος 96χλμ.. Κινείται στη ραχοκοκαλιά της Πίνδου και φιλοδοξεί να την αναδείξει ως τον σημαντικότερο πεζοπορικό – ορειβατικό προορισμό στα Βαλκάνια. Στον ορεινό όγκο των Αγράφων, το Pindus Trail ως χάραξη έχει 85 χλμ., περνά από την πέτρινη γέφυρα του Μέγδοβα, την ιστορική Παλιά Βίνιανη, τον ποταμό Αγραφιώτη, το ιδιαίτερου φυσικού κάλλους τοπίο και το μεγάλης σημασίας μονοπάτι στο Ασπρόρεμα, τους ορεινούς όγκους Ντεληδήμι και Καράβα το ιστορικό πέτρινο γεφύρι του Τριζώλου, τα Βερούσια όρη και καταλήγει στα όρια της αρμοδιότητας του Δήμου Αργιθέας στο πέτρινο γεφύρι στο Κορακονήσι. Περνάει από τα χωριά Κερασοχώρι, Βίνιανη, Μάραθο, Καρβασαρά, Επινιανά, Λεοντίτο, Κουμπουριανά, Καρυά, Ανθηρό και Καλή Κώμη.

Δίκτυο Μονοπατιών των Δυτικών
Αγράφων και του Αχελώου – 60χλμ

Η περιοχή των Δυτικών Αγράφων συνδυά- ζει τον ορεινό όγκο της Φτέρης και τα μονοπάτια που έχει συντηρήσει ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγράφων στην ευρύτερη περιοχή της λίμνης Κρεμαστών, με τις διαδρομές Τοπόλιανα – Φουσιανά – Γρανίτσα, το ανεξάρτητο παραλίμνιο μονοπάτι του Αχελώου και τις διαδρομές σύνδεσης Λεπιανά – Ραυτόπουλο – Βασιλέσι – Λιθοχώρι – Φτέρη – Βλαχοπούλα – Επινιανά, όπου μπορούν να συνδεθούν και με τις προηγούμενες τρεις διασχίσεις.

Για τα περισσότερα τμήματα σε αυτό το δίκτυο μονοπατιών, θα γίνουν προσπάθειες να λάβουν πιστοποίηση από την Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Πεζοπορίας (ΕRA), που εκπροσωπεί περίπου 7 εκατομμύρια Ευρωπαίους πεζοπόρους, οι οποίοι είναι και οι εν δυνάμει χρήστες του δικτύου, μαζί με το ολοένα αυξανόμενο Ελληνικό κοινό.

Για να υπάρξουν εγγυημένα αποτελέσματα, χρειάζεται συντονισμός δράσεων κυρίως σε περιφερειακό και τοπικό επίπεδο με τα παρακάτω βήματα:

  • Ανάδειξη των υπαρχόντων ορεινών μονοπατιών χαρτογράφηση, καθαρισμός, συντήρηση και σήμανση, στη βάση ενός ολοκληρωμένου δικτύου μονοπατιών.
  • Συντήρηση όλων των στοιχείων του ορεινού πολιτισμού, όπως γεφύρια, καλντερίμια, ερείπια οικισμών, ταμπούρια, ιστορικά σημεία.
  • Ανακαίνιση, συντήρηση και αναβάθμιση των ορειβατικών καταφυγίων και κυρίως κατασκευή νέων χαμηλού κόστους, στη βάση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου.
  • Προωθητικές ενέργειες, για τη διαφήμιση της περιοχής και του δικτύου μονοπατιών της, όπως συμμετοχή σε θεματικές εκθέσεις του εξωτερικού, διαφήμιση στο διαδίκτυο και στα ΜΜΕ, δημιουργία βάσης δεδομένων για τα μονοπάτια, έκδοση πεζοπορικού οδηγού (έντυπου και ηλεκτρονικού) κλπ.

Είναι κοινή πεποίθηση ότι η ανάπτυξη του δικτύου πεζοπορικών και ορειβατικών διαδρομών, σε συνδυασμό και με άλλες μορφές εναλλακτικού τουρισμού, όπως το ορειβατικό σκι, η ορεινή ποδηλασία, η αναρρίχηση, η κατάβαση φαραγγιών (canyoning), η διάσχιση ποταμών (river trekking), η διάσχιση λιμνών και ποταμών με σκάφη (rafting-canoe-kayiak) και σε αρμονική συνύπαρξη με τις παραδοσιακές ασχολίες της υπαίθρου, όπως γεωργία μικρής κλίμακας, κτηνοτροφία, δενδροκομία, μελισσοκομία, κλπ., θα δώσουν ώθηση στην ήπια αναπτυξιακή πορεία των Άγράφων, θα βελτιώσουν το εισόδημα των κατοίκων και θα καταστήσουν την περιοχή, πρότυπο βιώσιμης ανάπτυξης με σεβασμό στο περιβάλλον και τη βιοποικιλότητα.