Επιλέξτε σελίδα

ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ

 

 

Διαδρομή Κ1 (Μπελοκομίτης – Κέδρος - Ελατάκος – Μπορλέρο – Έλατος)

k111

 

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ GPX ΑΠΟ ΕΔΩ

ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ KML ΑΠΟ ΕΔΩ

(6 ώρες, πυκνή σήμανση, κόκκινος ρόμβος σε κίτρινο τετράγωνο με τον κωδικό Κ1)   

 

Περιγραφή της διαδρομής

Παρκάρουμε το αυτοκίνητο μας δίπλα στην εκκλησία του χωριού και βαδίζουμε στην άσφαλτο για 100 μέτρα, μέχρι που βρίσκουμε την πινακίδα της διαδρομής. Αρχίζουμε να κατηφορίζουμε προς την λίμνη αφήνοντας πίσω μας τα τελευταία σπίτια του χωριού και περνώντας στην αρχή ανάμεσα από χωράφια και αργότερα από δάσος βελανιδιάς φτάνουμε στις παρυφές της λίμνης. Περνάμε από τσιμεντένιο γεφύρι, εκεί όπου ο Καριτσιώτης ποταμός ενώνεται με την λίμνη και αφού ξαναπεράσουμε ανάμεσα από εγκαταλελειμμένα χωράφια φτάνουμε σε διασταύρωση με το μονοπάτι Κ11 (Γέφυρα Καριτσιώτη – Καταφύγιο Ελατάκος –Παρατηρητήριο – Αλωνάκι), την προσπερνάμε και αρχίζουμε να ανεβαίνουμε και σε 40’ από το χωριό φτάνουμε στον κεντρικό περιμετρικό δρόμο της λίμνης, όπου θα βρούμε και σχετική πινακίδα.

(Μπορούμε αν θέλουμε να ξεκινήσουμε και από δω την διαδρομή μας).

Περνάμε απέναντι τον δρόμο και αρχίζουμε να ανηφορίζουμε σε δάσος ακολουθώντας το μονοπάτι με πυκνή σήμανση σε νότια σταθερά κατεύθυνση . Ανηφορίζουμε συνεχώς και σε 20' φτάνουμε στον οικισμό Κέδρος ή Ζυγογιαννέϊκα (1150μ.). Είναι παραθεριστικές κατοικίες, παλιός οικισμός βοσκών αφού η περιοχή είχε πολλά κοπάδια αιγοπροβάτων και αγελάδων. Υπάρχει βρύση και στέγαστρο για μικρή ξεκούραση.

Από το τέλος του δρόμου που διατρέχει τον οικισμό ξαναμπαίνουμε στο δάσος και συνεχίζουμε ανηφορικά. Μετά από 15' περνάμε κάθετα τον δασικό δρόμο και συνεχίζουμε σε αραιή βλάστηση μέχρι που ξαναμπαίνουμε σε δάσος αλλάζοντας την πορεία λίγο αριστερά. Σε 10' φτάνουμε σε πετρόχτιστη κλειστή δεξαμενή συλλογής νερού. Βρισκόμαστε σε πηγές που κρατούν νερό όλο τον χρόνο. Δέκα μέτρα παρακάτω υπάρχει βρύση (η οποία συνήθως δεν έχει νερό) πού όμως συχνά κρύβει η βλάστηση. Πιο πάνω δεξιά στα 100 μέτρα βρίσκεται παλιά στρούγκα απ όπου περνούσε και το παλιό μονοπάτι προς τα πάνω. Εμείς επιλέγουμε την πορεία της σήμανσης αριστερά της δεξαμενής όπου η πορεία είναι για 15' περίπου ομαλή και καταλήγει σε ξέφωτο όπου και η διακλάδωση (1360μ.) για την διαδρομή Κ11 – h 00:20’ που οδηγεί στην θέση Παρατηρητήριο. Δεξιά από το ξέφωτο ξαναμπαίνουμε σε δάσος αλλάζοντας την πορεία σε νοτιοδυτική. Μετά από 10' βρίσκουμε νέο μεγάλο ξέφωτο. Λίγα μέτρα στα αριστερά η πλαγιά κατεβαίνει απότομα προσφέροντας όμορφη θέα προς τη λίμνη και την περιοχή. Συνεχίζουμε ακολουθώντας τη σήμανση στα δεξιά μπαίνοντας ξανά σε πυκνό δάσος με ανηφορική πορεία. Στα επόμενα 30' ακολουθούμε αρχικά πορεία νότια και μετά δυτική και ανηφορίζουμε για να φτάσουμε σε φουρκέτα δασικού δρόμου, όπου τον τέμνουμε δυο φορές. Εδώ εκτός των μεταλλικών σημάτων βρίσκουμε και σημαδεμένες πέτρες. Λίγο πιο πάνω ξανασυναντούμε τον δρόμο ακολουθούμε το μονοπάτι που περνά από δίπλα και σε λίγο φτάνουμε στο καταφύγιο Ελατάκος (1450μ.),που συντηρούν τα μέλη του ΕΟΣΚ, μια ξύλινη καλύβα με πολύ λίγες ανέσεις (κουκέτες για 12 άτομα στριμωχτά, ξυλόσομπα, τρόφιμα) αλλά σε πανέμορφη τοποθεσία σε στενόμακρο ξέφωτο πάνω σε ομαλή ράχη.

Μπελοκομίτης – Καταφύγιο Ελατάκος = h 02:45'

Νερό ξαναβρίσκουμε στη συνέχεια της διαδρομής μετά από 15' στην Περδικόβρυση κάτω από την βορινή πλευρά της Πετσαλούδας, όπου τα τελευταία χρόνια έκανε αισθητή την εμφάνισή της η λειψυδρία. Για να φτάσουμε στην πηγή ακολουθούμε τον δασικό δρόμο για 150 μέτρα μετά το καταφύγιο μέχρι το τέρμα του και μπαίνουμε στο δάσος στα δεξιά με νοτιοδυτική κατεύθυνση. Το μονοπάτι είναι εμφανές και καθαρό, ελαφρά ανηφορικό. Η πηγή έχει πέτρινο συλλέκτη-πεζούλι και ποτίστρα και η θέση προσφέρει ωραία θέα προς τη λίμνη και το Βουτσικάκι. Εκεί το μονοπάτι κάνει κλειστή στροφή και συνεχίζει αριστερά με πορεία νοτιοανατολική και μετά νότια για 5' μέσα στο δάσος έως τα αλπικά λιβάδια. Εκεί αρχίζει και αποκαλύπτεται σε όλο της το μεγαλείο η φυσική ομορφιά της περιοχής. Χαμηλά η λίμνη με τις δαντελωτές ακτές της και τα νησάκια, πιο πέρα οι λόφοι και ο κάμπος. στα πόδια μας το δάσος και ανάμεσα σε ξέφωτα ωραία λιβάδια, σένα απ' αυτά διακρίνεται και το καταφύγιο. Προς τα πάνω υψώνονται οι κορφές του βουνού με πρώτη την Πετσαλούδα (1770μ.) προς τα ανατολικά για την ανάβαση της οποίας συναντάμε σε εκατό περίπου μέτρα διακλάδωση (σε 20 λεπτά ). Εμείς συνεχίζουμε ευθεία και σε 10' απ την ώρα πού μπήκαμε στα λιβάδια περνάμε ομαλή ράχη όπου το μονοπάτι στρέφεται ανηφορικά και δυτικά. Δεξιά προς τα κάτω έχουμε συνεχώς ρεματιά και περνάμε δίπλα από έναν βράχο όπου μπορούν να καλυφθούν δυο-τρία άτομα σε περίπτωση ξαφνικής μπόρας. Σε 15' φτάνουμε στο διάσελο της Χούνης. Από κει αρχίζουμε να βλέπουμε στα βόρεια το φαράγγι Κερεντάν (Κρεμαστά σε χάρτες που έχουν εξαφανίσει παλιά βλάχικα, αρβανίτικα ή σλάβικα τοπωνύμια). Συνεχίζουμε δυτικά σε πλαγιά με κλίση προς τα δεξιά μας, όπου προσέχουμε αν την περπατάμε με χιόνι γιατί το σημείο είναι εκτεθειμένο και παγώνει, για να ανέβουμε σε ράχη όπου ξεκινά αριστερά διακλάδωση προς την κορυφή Σουφλιστάρα (1765μ.) (σε 15 λεπτά). Εμείς κατευθυνόμαστε δεξιά ανάμεσα σε βράχια μέσα σε κάτι σαν φαρδύ χάνδακα για να φτάσουμε σε μόλις 5’ στις περίφημες Πόρτες Αγράφων (1730μ.)                                      

Καταφύγιο Ελατάκος - Πόρτες Αγράφων = h 00:60’

Μέσα απ τις πόρτες βλέπουμε την κορυφή του Μπορλέρο και μόλις τις περάσουμε αντικρίζουμε επιβλητικό τοπίο στα αριστερά μας, την κορυφογραμμή του Φλυτζανιού (2016μ.) και των Πέντε Πύργων (2002μ.). Κατηφορίζουμε για λίγο και σε 5’ είμαστε στο λιβάδι Οσμάν(1610μ.) όπου οι Αγραφιώτες σκότωσαν τον Τούρκο φοροεισπράκτορα Οσμάν για να γλυτώσουν τους φόρους. Εκεί είναι και η διακλάδωση (διαδρομή 10Ζ – h 03:00’) προς ρέμα Οξούλας και κορυφή Φλιτζάνι. Μπαίνουμε σε δάσος οξιάς και μετά από 5’ βγαίνουμε σε άλλο λιβάδι-διάσελο του Αυγέρη. Ξαναμπαίνουμε σε μεικτό δάσος οξιάς και έλατου και βγαίνουμε σε ράχη στην αρχή της με χαμηλά κέδρα και στη συνέχεια σε αλπικό τοπίο Μετά από ακόμη 5’ ελαφριά ανηφόρα είμαστε στον χωματόδρομο που τόσο άκομψα χάραξε τις γυμνές πλαγιές του βουνού, στα σύνορα Ευρυτανίας και Καρδίτσας που από εδώ κυκλώνουν τον όγκο του Μπορλέρο. Αριστερά μπορούμε να κατευθυνθούμε προς το χωριό Άγραφα Ευρυτανίας, μια όμορφη όσο και μακρά διάσχιση (5 ώρες) χωρίς σήμανση. Η κορυφή Μπορλέρο (2016μ.) απέχει ακόμη 20’ επίμονης ανηφόρας από τα δεξιά γιατί αριστερά έχει απότομο γκρεμό. Σ αυτό το κομμάτι όσο ανεβαίνουμε τραβά την προσοχή μας το έντονο ανάγλυφο των Αγράφων που ξετυλίγεται τριγύρω.

Πόρτες Αγράφων – Κορυφή Μπορλέρο = h 01:15’

Ξαποσταίνουμε στην κορυφή αν δεν έχει δυνατό αέρα και συλλογιζόμαστε για το μεγαλείο της φύσης. Από εδώ έχουμε δυο επιλογές, μια να επιστρέψουμε όπως ήρθαμε και μια δεύτερη, που σας την προτείνουμε να κατέβουμε στο χωριό Έλατος ολοκληρώνοντας μια μικρή διάσχιση. Η κατάβαση προς το τέλος αυτής της διαδρομής γίνεται σε 30’ αφού περπατήσουμε προς τα βορειοδυτικά πάνω στην ομαλά κατηφορική ράχη και την αφήσουμε μετά από 200μ, για να στραφούμε βορειοανατολικά σε έντονη κατηφόρα περνώντας δεξιά δίπλα από δάσος οξιάς μέσα από αραιά έλατα. Λίγα μέτρα πριν το πρώτο σπίτι του οικισμού Έλατος (1200μ.) υπάρχει βρύση με δροσερό νερό, ανταμοιβή της φύσης για τον θαυμασμό και σεβασμό που της δείξαμε στην πορεία μας.

Κορυφή Μπορλέρο - Οικισμός Έλατος = h 00:60’

P1010992 min1

P1120092

IMG 3160

IMG 3160

IMG 3160

P1030560

Κ1 (Έλατος – Μπορλέρο)

(2 ώρες, πυκνή σήμανση, κόκκινος ρόμβος σε κίτρινο τετράγωνο με τον κωδικό Κ1)  

Περιγραφή της διαδρομής

Αυτή είναι και η πιο σύντομη ανάβαση για την κορυφή. Η διαδρομή ξεκινά από το από το χωρίο Έλατος (1220μ) όπου το χωριό αποτελεί καλοκαιρινό θέρετρο και έχει μόνο λίγα σπίτια, στον κεντρικό δρόμο προς το χωρίο Βραγγιανά. Παρκάρουμε στο νεόκτιστο εκκλησάκι του Αγίου Κοσμά. Μπαίνοντας στο χωριό υπάρχει μεγάλη βρύση με κοπάνα από όπου ξεκινά το μονοπάτι προς το Μπορλέρο.

Πίσω από τη βρύση ο μονοπάτι περνά από λιβάδια και μπαίνει μέσα στο αραιό δάσος από έλατα. Δεν είναι πολύ εμφανές λόγο της βλάστησης αλλά στα πρώτα έλατα θα εντοπίσετε τις πινακίδες του μονοπατιού με την ονομασία Κ1. Η κατεύθυνση του μονοπατιού είναι νότια και  με ελάχιστους μικρούς ελιγμούς φτάνει στο κεντρικό ρέμα που πηγάζει από τις βόρειες πλαγίες του βουνού. Του ανοιξιάτικους μήνες λίγα μέτρα πάνω από το σημείο που περνάει το μονοπάτι το ρέμα σχηματίζετε καταρράκτης ύψους περίπου 10 μέτρων.

Μετά το πέρασμα του ρέματος η κατεύθυνσης αλλάζει με φορά ανατολική. Το δάσος εδώ είναι κυρίως από οξιά και η κλίση αυξάνετε με κατεύθυνση το διάσελο στην ράχη Κατσαντώνη. Η ράχη ατή είναι η βόρεια ράχη του Μπορλέρου και η μικρότερη από τις τέσσερις του βουνού. Από εδώ και μετά το μονοπάτι ακολουθεί την βόρεια ράχη μέχρι την κορυφή. Λίγο ψηλότερα συναντά το ζήτα του δρόμου που κατεβαίνει στις βορειοανατολικές πλαγιές του βουνού και φτάνει εδώ από το Αγ. Νικόλαο στο πέρασμα προς Βραγγιανά. Η ράχη είναι καταπράσινη από το χορτάρι, ακολουθούμε τη σήμανση που αριστοτεχνικά έχει κάνει ο ΕΟΣ Καρδίτσας, με στύλους και χρώματα στις πέτρες, και έτσι η διαδρομή μέχρι την κορυφή και εύκολο να την εντοπίσει κανείς.

Ο χρόνος ανάβασης είναι περίπου 2 ώρες ενώ το μονοπάτι Κ1 μετά την κορυφή συνεχίζει προς τις Πόρτες των Αγράφων, το καταφύγιο Ελατάκο και τα Ζυγογιαννέικα (Κέδρος).

gpxtrackmap}1.gpx{/gpxtrackmap}